praevaricor
praevaricor, to be a false advocate, collude, prevaricate
prae-vārĭcor, ātus, 1, v. dep., to walk crookedly, not to walk straight. *
- I Lit.: arator praevaricatur, makes a crooked furrow, Plin. 18, 19, 49, § 179.—
- II Trop.
- A To walk crookedly in the discharge of one's duty, not to act uprightly; esp. of an advocate who is guilty of collusion with the opposite party, to make a sham accusation or defence, to collude, prevaricate: qui praevaricatur, ex utrāque parte consistit, quinimo ex alterā, Dig. 47, 15, 1; cf. Plin. l. c. supra: a Catilina pecuniam accepit, ut turpissime praevaricaretur, Auct. Har. Resp. 20; Plin. Ep. 3, 9, 29.—With dat., to favor collusively: interdum non defendere, sed praevaricari accusationi videbatur, Cic. Clu. 21, 58.—
- B Late Lat., to transgress, sin against, violate: pactum meum, Vulg. Jos. 7, 11: contra me, id. Deut. 32, 51: legem, id. Osee, 8, 1.—Also in the form praevā-rĭco, āre: quod audivit, praevaricavit, Aug. Tract. in Joann. 99; cf. Prisc. 8, 6, 29.
praevāricor, ātus sum, ārī (prae u. varico), I) eig., in die Quere-, nicht gerade gehen, arator praevaricatur, hält im Pflügen keinen geraden Strich, Plin. 18, 179. – II) bildl., den geraden Weg der Pflicht verlassen, seine Pflicht überschreiten, bes. vor Gericht, v. Anwalt, v. Ankläger, der es mit der Gegenpartei hält, einen Prozeß unredlich führen, Cic. u.a. – Cic. Clu. 58 hat auch Baiter den Dativ accusationi als unechtes Einschiebsel in Haken eingeschlossen.
prævārĭcor, (14) ātus sum, ārī (præ, varico), ¶ 1 intr., sʼécarter de la ligne droite en labourant, dévier : Plin. 18, 179 || [fig.] prévariquer [en parl. dʼun juge ou dʼun avocat], être de connivence avec la partie adverse : Dig. 47, 15, 1 ; Cic. Har. 42 ; Att. 4, 18, 1 ; accusationi Cic. Clu. 58, être de connivence avec lʼaccusation ¶ 2 [Eccl.] tr., transgresser, trahir : Vulg. Jos. 7, 11.
- 1. (Plin. Mai.) niet recht gaan; ➤ arator praevaricatur houdt bij het ploegen geen recht spoor;
- 2. (metaf.) (jur.) samenspannen met de tegenpartij, een schijnaanklacht indienen; ➤ interdum non defendere, sed ~ accusatione videbatur (Cic.);
- 3. iem. afvallen, bedriegen;
- 4. (eccl.) veronachtzamen, verzaken [verbum domini].
praevāricor —, ārī, dep.
- * prae-varicus.— In law, to be a false advocate, collude, prevaricate.