precabundus
prĕcābundus, a, um, adj. [precor],
- entreating, beseeching (late Lat.), Pac. Pan. 36.
precābundus, a, um (precor), bittend, Pacat. pan. 36, 3.
precor, -aris, verbum deponens, ‥ unde ‥ ~us, -a, -um, i. ad precandum habilis
praynge , precans, precarius, ~us
prĕcābundus, a, um (precor), suppliant : Pacat. Pan. Theod. 36, 3.