precator
precator, a suppliant, intercessor
prĕcātor, ōris, m. [precor],
- one who prays or entreats, an intercessor (ante-class.): precator et patronus, Plaut. Ps. 2, 2, 12 (605); id. As. 2, 4, 9 (415); Ter. Heaut. 976: ad precatorem adeam, id. Phorm. 140.
precātor, ōris, m. (precor), der Fürbitter, Bittsteller, Plaut. asin. 415 u.a. Ter. heaut. 975. Macr. somn. Scip. 1, 3, 10. Donat. Ter. Andr. 3, 4, 21 u. 5, 2, 13: qui precator pro Urio venerat, Amm. 18, 2, 18.
quanto et illis qui ~ores sunt utilior res secundum hoc visibile saeculum nunc impertitur, et illis qui concessores existunt pro impertito opere pietatis uberior fructus secundum invisibile postmodum tribuetur
illis qui ~ores sunt ‥, illis qui concessores existunt
Malcolmus [rex Scottorum ] ultro Gloecestram venit, equis dumtaxat conditionibus multus pro pace ~or
res ecclesiarum sicut sanctorum patrum testatur auctoritas sunt patrimonia pauperum et pretia ~orum
a domino piissimo et in Christo omnino mihi diligendo Adoni presbitero Claudius ~or
que unquam inter tot milia milium sedulum sollicitumque ~orem perpetua contristavit repulsa?
quia mendax ~or carere debet impetratis, nec valere debet mulieri petenti talis replicatio
rex diu ‥ rogatus ad tantorum virorum instanciam flectitur, et super ipsos ~ores pacis ponit judicium
vale feliciter et bene ~or istis nostris in tuam gratiam laboribus
prĕcātŏr, (16) ōris, m. (precor), celui qui prie qqn, qui implore, intercesseur : Pl. Ps. 606 ; Epid. 687 ; Ter. Haut. 976 ; Phorm. 140.
Carpentarios, Scutatores, Precatores, Accipitares, id est, Aucellatores, Saponarios, etc.Ubi forte legendum
Scuratores, Paratores. Vide in his vocibus.
Scutarios, Piscatores, aucipites, etc.
Precourdixisse videntur, pro
Arbitre, arbiter, qui a litigantibus eligitur ad controversias amice componendas. Charta ann. 1302. tom. 1. Probat. Hist. Brit. col. 1180 :
Jehan sire de Beaumaneir comme amy commun ellu et amiable Precour, etc.
precātor ōris, m
- precor, a suppliant, intercessor: tibi precatorem parare, T.