precatio
precatio, a praying, prayer
prĕcātĭo, ōnis, f. [precor].
- Lit., a praying, prayer (class.): sollemnis comitiorum precatio, Cic. Mur. 1, 1: precatione uti, id. Tusc. 1, 47, 114: precationem facere, Liv. 39, 18; Plin. 28, 2, 3, § 10: auguralis, Paul. ex Fest. p. 351 Müll.—
- II Transf., concr., a form of prayer with superstitious people (post-Aug.), Plin. 28, 4, 9, § 42.
precātio, ōnis, f. (precor), I) das Bitten, die Bitte, das Gebet, illa sollemnis comitiorum precatio, Cic.: sollemne carmen precationis (Gebetsformel), Liv.: ex carmine sacro praeeunte verba sacerdote precationes facere, Liv.: victimam caedere sine precatione, Plin.: precationem peragere (vollziehen), Liv. – II) die Gebetsformel, Plin. 28, 42 u.a.: Plur., antiquae precationes, Gell. 5, 12, 1.
precor, -aris ‥ unde ‥ hec ~o, -nis
ut, nisi priorum patrum recordatio et Moysi sancta ~o intervenisset, eam penitus delere voluerit
exhinc subveniat digna precatio / ‥ tuis ‥ servulis, / ‥ / Augustine placabilis
tria sunt prolapse anime reparationes, confessio, ~o, laudatio, confessio penitentie, ~o indulgentie, laudatio divine beneficientie
statuimus quod cum ecclesia vel cimiterium sanguinis vel seminis effucione polluta fuerit ‥ ipse polluens ~onem racione reconciliacionis hujusmodi ecclesie vel cimiterii persolvat
illa statuta que pertinent ad missas, exequias, processiones, ~ones pro mortuis, prorsus abscindimus et amputamus
inter spurcitias carnales concuba fias / vilis persone, sub tali conditione? / an fieri malis precatio demonicalis / quam pretio morum mercari regna polorum?
consuetudinarii: W. G. ‥ debet arare ex ~one per unum diem per annum, et habebit pro illa arura unum denarium ob.
quisquis istorum metit in Augusto de blado domini dimidiam acram, et ij vicibus in Augusto ~onem
ille G. habet iij villanos, et quisquis metit abbati dimidiam acram in Augusto; et de carrucis suis faciunt ij ~ones
in operatione sua facit in autumpno iv ~ones ad metendum cum omni familia domus, excepta huswyva ‥; sed et quando magnas ~ones faciunt, habent corrodium
Gilbertus tenet xl acras pro ij s., ‥ et debet esse super ~ones, et ire in legationibus
prĕcātĭō, (12) ōnis, f. (precor), action de prier, prière : Cic. Mur. 1 ; Tusc. 1, 114 || formule de prière : Plin. 28, 42.
- 1. smeekbede, gebed;
- 2. (postklass.) gebedsformule.
Precaria 1.seu Charta Precariæ, in Charta Theudonis Archidiaconi Divionensis ann. 18. Lotharii Regis, apud Perardum :
Et hæc Precatio omni tempore vitæ eorum firma et stabilis permaneat.
Precaria 2.Charta Philippi Aug. apud Marten. tom. 1. Ampliss. Collect. col. 1104 :
Si vero homo manens in claustro vel extra claustrum aliunde adduxerit vinum venale, de unoquoque modio dabit Regi Franciæ, vel ei qui ab eo habet justitiam sex denarios, et cauponi unoquoque die, quamdiu vinum vendet, Precationem vel duos denarios.Vide Preces 1.
Debet unam minam hordei de molta et Precationes aratri et trahæ secundum consuetudinem.Vide in Precaria 2. et Preces 2.
Episcopus quidem post primam orationem, quam Precationem nominamus, sedet versus ad populum, et presbyteri cum eo.Alibi :
Quidquid agitur in officio Missæ, antequam oblatæ ponantur in altari, Precatio nominatur.Mox :
Prima vero oratio, quam dicit Episcopus, Precatio nominatur, id est optatio bona pro populo.Vide S. August. Epist. 59.
Preces 4.
Ita ut si quis contra interdictum legis nostræ Præcationem obtulerit, etc.Occurrit sæpius in Cod. Theod.
precātiō ōnis, f
- precor, a praying, prayer: sollemnis comitiorum: precationes facere, L.
Precatio
The act of praying. The Greeks and early Romans stood upright in prayer, extending both the arms, and bringing the hands together with the palms wide open (Verg. Aen. iii. 176; Lucret. v. 1199). In the imperial period the arms were thrown wide apart, though the supplicant still stood erect, as is seen from the figures on medals.