presbyterare

presbyterare [LL presbyter+-are], ~ari , to make or ordain (a man) a priest. b (intr.) to be or become a priest. c (dep.) to act as a priest, perform priestly offices of functions. d (iron.) to be an elder or superior to, ‘priest it over’ (w. dat.). Philippicum Anastasius imperator ‥ oculis privavit. ‥ Anastasius imperator ~yteratur. ‥ vmdccccxx [sc. ad 716] R. Niger Chr. II 145; si quis ‥ quemquam de servis suis permiserit litteris edoceri ‥ ac per ejus fuerit intercessionem ab episcopo ~iteratus Fleta 111; vestibus ornatus qui sic et moribus extat / dignus, non aliter, presbiterandus erit Gower VC III 1826; muniri primo cum te facis ordine sacro, / cum te principiis presbiterare venis, / ‥ / hoc vel pro mundi sit vel amore Dei? Ib. 2090; 1500 si contingeret alterum Willelmi filii et Johannis ~iterari IPM 14/145 (cf. Cal. IPM 388)). b religiosa manus opus et servile patraret / nemo nisi vanus apud illos presbyteraret Vers. Hen. V 164. c michi ‥ videtur quod omnis sacerdos conjugatus debet abstinere a carnali connubio nec ~iterari Wycl. Ver. II 263. d mirum et hoc ‥ quod idem [sc. monachi] clericis tanto conamine presbyteri [sic;? l.presbyterari] semper et preminere nituntur, quos ‥ tam eruditione quam institutione clericis ‥ constat esse minores Gir. Spec. II 26 p. 83.

presbyterare

Saved

Recent