proastium
proastīum, iī, n. (προαστεῖον), die Vorstadt, Exc. Vales. 14, 83 (am Amm. ed Gardth. vol. 2. p. 302, 6). Iul. Antec. constit. 7, 3 u. 119, 8.
excluserunt pedites et Wallicos qui hospitabantur in civitatis ~io ne regi periclitanti subvenirent(
prŏastīum, īī, n. (προάστειον), faubourg : Vales. Exc. 83.
Procestria,
Proastium, locus ante civitatem, scilicet suburbium.Ursus S. R. E. Subdiaconus in Vita S. Basilii Cæsar. :
Invenit in Proastio cum Philosophis.Ruffinus lib. 3. Vitæ Patrum num. 19 :
Prope Proastium, qui vocatur in Septimo.Paulus Diac. de Gestis Longob. lib. 6. cap. 58 :
In Olonna suo Proastio, miro opere in honorem S. Anastasii Martyris, Christo domicilium statuit.Hariulfus de Miracul. S. Richarii cap. 2 :
A quaid est, jure prædii. Occurrit non semel apud Julianum Antecessor. cap. 34. 36. 409. 513. Gesta Constantini M. :(urbe Legia) haud longe villa consistit, nuncupata Merimont, in plaga orientali, quæ ab antiquis temporibus jure Proastii subjacet cœnobio Patris Richarii, etc.
In Proastio civitatis Veronensis.
Provideat in proximo civitatis Proastio, in vet. Prosa quæ nuper cantabatur in Ecclesia Autiss. die sancto Paschæ.
Magna ecclesiæ suæ in comitatu Vellaico prædia conquisivit, cum ecclesia S. Georgii in VetulæVide Gloss. med. Græc. inPræastio civitatis.
Proastium, in Charta Hugonis Reg. Cypri ann. 1210. in Pro-Histor. Bethuniensis pag. 360 :
In territorio Puphi, Prastiam, quæ dicitur Lacridon, cum omnibus pertinentiis, etc.
Sortiti sunt opes ecclesiæ, et non fuit ex eis aliquis qui quandam(f. quartam) partem Ecclesiæ non haberet, etiam et subtractos actores et Prastias ab hujus Ecclesiæ familiaribus, etc.