proavia
prŏ-ăvĭa, ae,
- f, a grandfather's or grandmother's mother, a great-grandmother (post-Aug.), Suet. Calig. 10; cf. Dig. 38, 10, 1; 10.
pro-avia, ae, f., die Mutter des Großvaters od. der Großmutter, die Urgroßmutter, Ältermutter, Suet. Cal. 10, 1 u. 23, 2. Tac. ann. 12, 69. Gaius dig. 38, 10, 1.
proauuia,þridde moder
esse filiam et successive nepti Miltrudi ~iam
per assignationem Michaelis de S. senescalli Cecilie ~e sue
cum scema recitant matris et avie / patris et proavi sive proavie
frater proavi et ~ie vel soror qui dicuntur proavunculus magnus et promatertera magna
quedam M. ~a sua obiit seisita de predicta terra ut de jure
quedam Margareta S. ~ia ‥ Willelmi E. cujus heres ipse est, viz. filius Galfridi filii Henrici filii predicte Margarete
hec ~a,the forne modyre
proamita, ~ia, soror avi
prŏăvĭa, (14) æ, f. , bisaïeule, mère de lʼaïeul ou de lʼaïeule : Suet. Cal. 10.