probamentum
prŏbāmentum, i, n. [probo],
- proof (post-class.), Cod. Th. 13, 6, 10.
probāmentum, ī, n. (probo), die Prüfung, Probe, Cod. Theod. 13, 6, 10.
aperuit autem quibusdam post largiora ~a perseverantibus in pulsando
ut pluribus errorum ~is convincerentur
insuper mentis ~is vestrae auctoritatis pro nobis explicavit devotionem
maximum securitatis ~um
trepidabant affatim quasi pro judiciali ~o et virginis examinatione ne si ad lubricam juvenis propositionem eventus falleret
satis ‥ abundeque mihi sufficiunt labor vester, solicitudo, et gratia ad omne vere dilectionis ~um
combussit omnes libros in quibus nobilitas gentis illius in templo servabatur ascripta, ut deficientibus ~is ipse ad hanc pertinere videretur
mecum deliberavi protinus universa, que in partibus Italicis et Teutonicis addidici, et quorum ~a feci et sum expertus
prŏbāmentum, ī, n. (probo), preuve : Cod. Th. 13, 6, 10.
Indubitabile Probamentum. Charta ann. 1113. apud Calmet. tom. 1. Histor. Lothar. inter Probat. col. 534 :
Si forestarius legitimum Probamentum ostenderit, ille cui imponit, si devictus fuerit, bannum emendet ; si vero Probamentum illud suum esse negaverit, vel si sine legitimo Probamento a forestario accusatus fuerit, etc.Mirac. S. Roberti Abb. tom. 3. Apr. pag. 324 :
Manifestis siquidem Probamentis virtus indubitata constabat. Temporibusque futuris maximum securitatis Probamentum,apud Hickes. Dissertat. pag. 60. Vide supra in Proba.
Prouvanche, eadem acceptione, in Chartul. 21. Corb. :
Fis faire diligente inquisition par bonnes gens creables et par le Prouvanche des anchiens escrips. Provance,in Poem. MS. Rob. Diaboli :
Encore diray autre nouvielle, Dont je bien creuë seray ; Car boine Provance en feray.