proceleusmaticus
prŏcĕleusmătĭcus, i, m., = προκελευσματικὸς (πούς),
- a metrical foot of four short syllables; as, ănĭmŭlă, mĭsĕrŭlă, Diom. 513 P.; cf. Mar. Victorin. p. 2546 P.
x sunt pedes, qui aequam divisionem sortiuntur ‥ id est pirrichius, spondeus, dactilus, anapestus, proceleumaticus
Paulinus ‥ ‘parieti’ dactylum fecit de proceleumatico, conglutinatis contra naturam A et R in unam syllabam, I et E in alteram
partimur ‥ in aequo hos: spondeum – / – ‥ proceleumaticum ˘˘ / ˘˘
procelleusmaticus dicitur cum longa elevationis et longa depositionis in breves resolvuntur, sic: ĭ, ĭ ĭ, ĭ
prŏcĕleusmătĭcus (prŏcĕleuma-), ī, m. (προκελευσματικός), procéleusmatique, pied de quatre brèves : Diom. 513, 10 ; Serv. En. 1, 16.