procare

procare, ~ari [CL] 1 to urge or incite. to proke, ~are Levins Manip. 159. 2 to woo or seduce. disce senex per facta senum non velle procari, / disce puer sapiens in Daniele fore A. Meaux Susanna 409 p. 50; in illa etate feci ‥ illud adulterium, illud furtum ‥ feci illum incestum, illam monialem ~atus sum Rob. Flamb. Pen. 9; aliquam ~atus es non tibi? dic quot et quibus et quas Ib. 228; tanquam procus qui ~atur [ME: woweð] adhuc eam isto modo AncrR 157; ~or, A. to wowe WW; to wowe, petulari, ~ari CathA.