procatio
prŏcātĭo, ōnis, f. [proco],
- a demanding in marriage, a suing, wooing (post-class.), Ap. Apol. p. 320, 3.
procātio, ōnis, f. (proco), die Forderung zur Ehe, die Werbung, Apul. apol. 72.
in tempore confessionis est opportunum tempus ~onis, id est,of wowying , et aliarum secretarum conventionum ad peccata mortalia
prŏcātĭō, ōnis, f. (proco), demande en mariage : Apul. Apol. 72.