procrastinatio
procrastinatio, a putting off from day to day, procrastination
prōcrastĭnātĭo, ōnis, f. [procrastino],
- a putting off to the morrow or from day to day, procrastination: tarditas et procrastinatio, Cic. Phil. 6, 3, 7.
prōcrāstinātio, ōnis, f. (procrastino), die Vertagung, der Aufschub, der Verzug, Cic. Phil. 6, 7. Cod. Iust. 5, 5, 4 u. 6, 35, 11. Cassian. collat. 4, 13.
ereptio ejus a vinculis in annua ~one omnimodis expetebatur
agmen quoque hostium cum Helia duce suo statim ut regem citra fretum venisse comperit, absque ~one fugiens invasam urbem multo pejorem quam invenerat deseruit
[angeli ] Deo serviunt ‥ subito et instanti jussa perficiunt sine ~one
prōcrastĭnātĭō, (16) ōnis, f. (procrastino), ajournement, remise, délai : Cic. Phil. 6, 7.
prōcrāstinatiō ōnis, f
- procrastino, a putting off from day to day, procrastination.