proculcatio
prōculcātĭo, ōnis, f. [proculco], a treading down (post-Aug.).
- I Lit.: obturbata proculcatione aqua, Plin. 8, 18, 26, § 68.—
- II Trop.: ruina et proculcatio, Sen. Tranq. 11, 8.
prōculcātio, ōnis, f. (proculco), das Niedertreten, I) eig., Plin. 8, 68. – II) bildl.: regni, Zertrümmerung, Sen. de tranqu. anim. 11, 9.
prōculcātĭō, (16) ōnis, f. , action de marcher sur : Plin. 8, 68 || [fig.] renversement : Sen. Tranq. 11, 9.