procubo
procubo, to lie stretched out
prō-cŭbo, āre, 1, v. n.,
- to lie stretched out, to lie along (poet.): ubi saxea procubet umbra, Verg. G. 3, 145: procubat horrendus Getico Gradivus in Haemo, Claud. Consol. Prob. et Olyb. 119.
prō-cubo, āre, hingestreckt daliegen, Gradivus procubat in Haemo, Claud. cons. Probr. et Olyb. 119: ubi saxea procubet umbra, Verg. georg. 3, 145.
prōcŭbō, (14) āre, intr., être couché à terre : Claud. Prob. et Olybr. 119 || [fig.] se projeter [en parl. de lʼombre], sʼétendre : Virg. G. 3, 145, v. procumbo.
prō-cubō —, —, āre,
- to lie stretched out: ubi saxea procubet umbra, V.