procubus
prōcubus, a, um (procumbo), auf dem Antlitz liegend, Iuvenc. in exod. 767.
cruribus ipse pater navalia procubus arma / confirmat positis, intentans lumina caelis
prōcŭbus, a, um, couché la face contre terre : Ps. Juvenc. Exod. 767.