procresco
prō-cresco, ĕre, 3, v. inch. n.
- I To grow forth, spring up, arise, proceed (ante- and post-class.): quattuor ex rebus posse omnia procrescere, Lucr. 1, 715.—
- B Trop.: vis morbi procrescit, Lucr. 6, 664.—
- II To continue to grow, to grow up, grow larger, increase. *
- A Lit.: res progigni et genitas procrescere posse, Lucr. 2, 566.—*
- B Trop.: qui (amor) si officiorum ratione coleretur, non ultra myrtos laurusque procresceret, Front. Ep. ad M. Caes. 1, 2 Mai.
prō-crēsco, ere, I) hervorwachsen, hervorkommen, entstehen, Lucr. 1, 715. – bildl., Lucr. 6, 664. – II) fortwachsen, größer werden, Lucr. 2, 566. – bildl., Fronto ad M. Caes. 1., 3 (2). p. 8, 1 N.
prōcrēscō, (14) ĕre, intr., croître, grandir : Lucr. 1, 715 || [fig.] sʼaccroître, sʼaugmenter : Lucr. 6, 664.