proludo
proludo, to play beforehand, prelude, practise
prōlūdō, lūsī, lūsus, 3, n.: to play or practice beforehand; prepare for, 12.106.
prō-lūdo, si, sum, 3, v. n., to play or practise beforehand, to prelude.
- I Lit.: et sparsā ad pugnam proludit harenā, Verg. G. 3, 234.—Absol.: sic ubi prolusit, etc., Ov. A. A. 3, 515; Flor. 3, 22, 6.—
- II Trop.: sententiis, quibus proluserint, which served them for previous exercise, * Cic. de Or. 2, 80, 325: jurgia proludunt, Juv. 5, 26: per has mortalis aevi moras illi meliori vitae longiorique proluditur, Sen. Ep. 102, 23: cum per ista prolusum est, crescunt maria, id. Q. N. 3, 28, 3: prima per legatos habita certamina, cum hinc Domitius et Thorius, inde Hirtulei proluderent, opened the contest, Flor. 3, 22, 6: prolusit dolor per ista noster, Sen. Med. 907; id. Hippol. 1061; id. Herc. Fur. 221.
prō-lūdo, lūsī, lūsum, ere, vorspielen, ein Vorspiel (eine Vorübung) machen, I) eig.: ad pugnam, Verg. georg. 3, 234: absol., Ov. art. am. 3, 515. Flor. 3, 22, 6. Anthol. Lat. 742, 75 (1143, 75). – II) übtr.: ut ipsis sententiis, quibus proluserint, vel pugnare possint, die ihnen zum Vorspiel dienten, Cic.: m. Dat. comm., per has mortalis aevi moras illi meliori vitae longiorique proluditur, wird ein Vorspiel gegeben für usw., Sen.: übtr., v. Lebl., iurgia proludunt, Iuven. 5, 26.
prōlūdō, (13) sī, sum, ĕre, intr., sʼexercer par avance, sʼessayer, préluder : ad pugnam Virg. G. 3, 234, préluder au combat ; [abst , même sens] Ov. Ars 3, 515 ; Flor. 3, 22, 6 || [fig.] ut ipsis sententiis, quibus proluserint, vel pugnare possint Cic. de Or. 2, 325, de telle sorte que les pensées mêmes qui leur ont servi dans la préparation du combat leur servent jusque dans la bataille || combat : jurgia proludunt Juv. 5, 26, il y a des invectives comme prélude [de combat] ; [pass. impers.] Sen. Ep. 102, 23 ; Nat. 3, 28, 3.
- 1. (van tevoren) oefenen (m. ad; acc.) [ad pugnam]; ➤ iurgia proludunt;
- 2. voorbereidingen treffen voor (dat.); (v. niet-lev.) een voorspel vormen voor (m. acc.).
prō-lūdō sī, —, ere,
- to play beforehand, prelude, practise: ad pugnam, V.: Sic ubi prolusit, O. —Fig.: sententiae quibus proluserint, which began the speech: Iurgia proludunt, wrangling comes first, Iu.