prolubium
prolubium, desire, inclination, fancy
prō-lŭbĭum, ĭi, n. [lubet].
- Subject., will, desire, inclination (ante- and post-class.): muliebre ingenium, prolubium, occasio, Att. ap. Non. 64, 8; Novat. and Laber. ib. 10 and 12; Ter. Ad. 985; Gell. 16, 19, 12.—
- II Object., pleasure (post-class.): majus, Gell. 5, 10, 12: libidinis, Ap. Met. 10, 21, 18.
prōlubium, iī, n. (pro u. lubet), I) das Belieben, die Neigung, Lust (s. Hildebr. Apul. met. 10, 21), Acc. fr. u. Komik.: immanes navitas prolubium audiendi subit, Gell.: prolubium libidinis suscitavit, Apul.: prolubium est petere amicitiam, Trag. inc. fr. – II) objekt. = das Vergnügen, maius, Gell. 5, 10, 12.
prōlŭbĭum, ĭī, n. (pro, lubet), fantaisie, désir, caprice : Ter. Ad. 985 ; Gell. 16, 19, 12 || plaisir : Gell. 5, 10, 12.
Formidans per diem suo Prolubio satisfacere.
Feros et immanes navitas Prolubium audiendi subit.
prōlubium ī, n
- pro+LIB-, desire, inclination, fancy, T.