propulsus
prōpulsus, a, um, Part., from propello.
prōpulsus, ūs (only in abl. sing.), m. [propello],
- a driving on or forth, propulsion, impulse (post-Aug.): ventum propulsu suo concitare, Sen. Q. N. 5, 14, 3.
prōpulsus, Abl. ū, m. (propello), das Stoßen, Drücken der Luft nach vorn, Sen. nat. qu. 5, 14, 3.
1 prōpulsus, a, um, part. p. de propello.
2 prōpulsŭs, abl. ū, m. , force pour chasser, force impulsive : Sen. Nat. 5, 14, 3.
prōpulsus
- P. of propello.