propungo
prō-pungo, ĕre, 3, v. a.,
- to prick, puncture in front (post-class.): tum partium propungentibus pilis capitis, Cael. Aur. Tard. 1, 1 dub. (al. tum praerasis prominentibus pilis, capiti).
prō-pungo, ere, vorn stechen, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 1, 36.
prōpungō, ĕre, tr., piquer devant, sur le devant : C. Aur. Chron. 1, 1, 36.