About
Menu

propudium

propudium, a shameful act

prō̆pŭdĭum, ĭi, n. [pro-pudet].
  • A shameful or infamous action (ante-class. and post-Aug.): propudium dicebant, cum maledicto nudare turpitudinem volebant, quasi porro pudendum. Quidam propudium putant dici, a quo pudor et pudicitia procul sint, Fest. p. 227 Müll.: propudii aliquem insimulare, Plaut. Mil. 2, 4, 11 (364).—In plur.: hoc cinere poto propudia virorum inhiberi, Plin. 28, 8, 32, § 122.—
  • II Transf., concr., a shameful person, vile wretch, a rascal, villain, a term of abuse (class.): quid ais, propudium? Plaut. Curc. 1, 3, 34 (191); id. Bacch. 4, 1, 7 (579); cf. id. Poen. 1, 2, 60 (269): propudium illud et portentum L. Antonius, Cic. Phil. 14, 3, 8; App M. 8, p. 215, 15.
prō̆pŭdĭum, a dub. reading:
  • moraris tanquam propudium ignores, Petr. 99; perh. a signal to set sail (Bücheler), or a vulgar form for propediem.

Saved

Recent