propulsator
prōpulsātor, ōris, m. [propulso],
- one that drives back, a warder off, averter (postclass.): propulsatorem odio insecutus, Val. Max. 7, 8, 7: valetudinum pessimarum, Arn. 7, p. 249.
prōpulsātor, ōris, m. (propulso), der Abwender, harum rerum, Val. Max. 7, 8, 7: Aesculapius salutis dator, pessimarum valetudinum propulsator, prohibitor, exstinctor, Arnob. 7, 44.
sicut tempore istius regis simonie causidicus, ita posterius ~or invictus
sicut tempore Willelmi regis simonie causidicus, ita regnante Henrico ~or invictus
prōpulsātŏr, ōris, m. , celui qui éloigne [fig.], préservateur : Arn. 7, 44 || défenseur : Val. Max. 7, 8, 7.