prosapia
prosapia, a stock, race, family
prōsāpĭa, ae (collat. form prōsāpĭes, ēi or ēs), f. [pro and root sa.; cf. sero, satus],
- a stock, race, family (archaic; v. Quint. 1, 6, 40; 8, 3, 26; cf.: stirps, genus, progenies, posteritas): prosapia progenies: id est porro sparsis et quasi jactis liberis: quia supare significat jacere et disicere, Paul. ex Fest. p. 225 Müll.: veteres prosapias (perh. to be read veteris prosapies, as a gen. sing.), Cato ap. Non. 67, 30: de Coclitum prosapiā esse, Plaut. Curc. 3, 23 (393): rogitares, unde esset, quā prosapiā, id. Merc. 3, 4, 49 (636): homo veteris prosapiae, Sall. J. 85, 10; so, vetus, Just. 14, 6, 11; Suet. Galb. 2: et eorum, ut utamur veteri verbo, prosapiam, Cic. Univ. 11; cf.: nec utique ab ultimis et jam oblitteratis repetita (verba) temporibus, qualia sunt... prosapia, Quint. 1, 6, 40: insulsum (verbum), id. 8, 3, 26. Galba magnā et vetere prosapiā, Suet. Galb. 2: pro gloriā veteris prosapiae, Just. 14, 6, 11; Prud. Apoth. 1006.—Form prosapies: tot stuprorum sordidam prosapiem, Prud. στεφ. 10, 180; Cassiod. Var 9, 25: prosapies, γένους καταγωγή, Gloss. Philox.
prōsāpia, ae, f. (archaist. Wort nach Quint. 1, 6, 40), die Sippschaft = das Geschlecht, die Familie, Plaut., Sall. u.a. (von Cic. Tim. 39 als archaist. mit Entschuldigung gebraucht, von Quint. 1, 6, 40 u. 8, 3, 26 entschieden verpönt). – übtr., stuprorum sordida pr., Prud. perist. 10, 180. – Nbf. prōsāpiēs, ēī, f., Corp. inscr. Lat. 10, 6850. Augustin. serm. 28, 3 Mai. Cassiod. var. 9, 25, 4. Prob. app. 194, 26 K. Non. 67, 28.
ut ubi res veniret in dubium, magis de feminea regum ~ia quam de masculina regem sibi eligerent [sc. Picti ]
Eadmundus ex antiquorum Saxonum nobili ~ia oriundus
agnita ‥ veterum ~ia
Ewen ‥ filius Erwegende, nobilissima Brittonum ~ia ortus
cum ‥ duplici natura, nobilique hinc inde ~ia
auncetry , progenitura, ‥ ~ia
pro nepotum ~ia [gl.: generatione, ] et posterorum progenie propagandamid cynrene ealdra nefena
in feminini sexus ~ia ‥ uberrima pudicitiae documenta ‥ enucleare nitamur
iste E., qui ‥ suarum virtutum ~ia et industria pariter militari [et ] strenuitate ‥ totam Hiberniam ‥ ad ‥ subjeccionem ‥ reduxit
prōsāpĭa, (14) æ, f. , [vieux mot dʼaprès Cic. Tim. 39 ; cf. Quint. 1, 6, 40 ; 8, 3, 26 ] longue suite dʼancêtres, aïeux, race, famille, souche : Pl. Merc. 633 ; Sall. J. 85, 10 || [fig.] famille, grand nombre : Prud. Perist. 10, 180.
prōsāpia ae, f
- a stock, race, family: homo veteris prosapiae, S.: eorum, ut utamur veteri verbo, prosapiam.