prosaicus
prōsăĭcus, a, um, adj. [1. prosa].
- Prosaic, in prose (post-class.): prosaico relatu, Ven. Carm. 7, 11, 1; id. Vit. S. Mart. 1, 13.—
- II Subst.: prōsăĭcus, i, m., a prose writer, prosaist (post-class.), Ven. Vit. S. Mart. 2, 469.
prōsaicus, a, um (prosa, s. 2. prōsus, a, um), prosaisch, Ven. Fort. carm. 7, 11, 1. Ven. Fort. vit. S. Mart. 1, 13: oratio, Acro Hor. carm. 2, 12, 1 u. Schol. Pers. 1, 13. – subst., prōsāicus, ī. m., der Prosaiker, Ven. Fort. vit. S. Mart. 2, 469.
duos ‥ libellos, unum ~o sermone gradientem ‥ alterum Piereo pede currentem
omnia quae dudum praeclarus Beda sacerdos / †prosaice [ed. ] primum scripsit sermone magister, / et post heroico cecinit miracula versuOMT : prosaico
de vestro dictamine et metrico et ~o mittite mihi
in sermone, ~o, metrico, et rhythmico
duplex est modus scribendi, viz. metricus, qui numero et pede mensuratur, et ~us, qui consistit in plano dictamine, sicut litere scribuntur et epistole(
dictaminum quattuor sunt genera, viz. aliud metricum, aliud prosmetricum, aliud ruthimicum seu rithmicum, et aliud prosaycum
examinantes ‥ eos [sc. compotos ] ‥, scripsimus ‥ de statu dicto, non quidem in forma compoti, ymo verius, in stylo ~o, quemadmodum hic dicetur inferius in serie subsequenti
Bernardus Silvestris, in ~o psitacus, in metrico philomena
a prose , prosa, prosaycus
si ‥ sit musica de sono humano, tunc vel est melica vel ~a, vel metrica vel rhythmica. melica in cantu consistit ‥ . alia tria sunt in sermone, prosaico, metrico, et rhythmico. ‥ auctores musice docent quod sunt he partes musice, que dicte sunt
prosaicus versus [v. l. metro ] res grossior: omnia verba / indistanter amat, nisi que postrema reservat, / qualia sunt quorum penultima tendat in altum: / cetera non decuit finem servare supremum
ejus introitum incepit ‥ voce rotunda, et ~a pronunciatione, non melica
prōsăĭcus, a, um (prosa), écrit en prose : Fort. Carm. 7, 11, 1 || subst. m. , prosateur : Fort. Mart. 2, 469.