prostitutor
prōstĭtūtor, ōris, m. [prostituo].
- A prostitutor, pander, Tert. Cult. Fem. 9.—
- II In gen., one who dishonors, a violator: Christiani sacramenti, Tert. Pudic. 10; id. Cult. Fem. 2, 10.
prōstitūtor, ōris, m. (prostituo), I) der Hurenwirt, Tert. de cultu fem. 2, 9. – II) übtr., der Entehrer, Christiani sacramenti, Tert. de cultu fem. 2, 10.
non paranymphis castis sed procis impudicis; non denique custodibus sollicitis, sed ~oribus impuris
infundit ~or ille spurcissimus anime semen suggestionis pollutum et damnosum
prōstĭtūtŏr, ōris, m. (prostituo), celui qui débauche, corrupteur : Tert. Cult. 2, 9 || [fig.] profanateur : Tert. Cult. 2, 10.