About
Menu

prosternatio

prosternatio [prosternare+-tio] 1 (act of) prostrating oneself, prostration (as sign of reverence or submission). s1139 rex pravorum consilio tot et tantorum tam verendam ~onem despiciens, nihil eos impetrare permisit H. Hunt. HA VIII 11 (= W. Coventr. I 163, Meaux I 123); cetera omnia ‥ ut in precedente Dominica, nisi quod in hac feria ad omnes horas preces cum ~onibus [v. l. prostrationibus] fiunt Offic. Sal. 51. 2 (act of) causing to fall to the ground: a felling, cutting down (tree or timber). b pulling or tearing down, demolishing (building or other structure). a 1480 cum duabus carectatis focalis annuatim ‥ ex nostris cariagio, factura, et ~one deliberandis Reg. Whet. II 226; 1483 licebit ‥ capere de bosco predicto et subbosco tempore sesionabili prosternendo et immediate post ~onem clausurando pro salva custodia de le quykspryng crescente ibidem Pat 554 m. 14.  b ipse misit me ad vos, ut dicatis regibus quod cessent a ~one murorum G. Ric. I 177; s1292 quidam ballivus ‥ qui festinus ~onem furcarum primitus referre cupiens Flor. Hist. III 82; 1359 in discooperacione et ~one parietarum IMisc 180/15.

Saved

Recent