prostitutus
prōstĭtūtus, a, um, Part. and P. a., from prostituo.
prōstitūtus, a, um, PAdi. (v. prostituo), öffentlich preisgegeben, feil, I) eig.: soror, Verg. cat. 5, 7: infans, Mart.: caput, Arnob.: prostitutissima lupa, Tert. – subst., prōstitūta, ae, f., die öffentliche Dirne, die Hure, Sen., Plin. u.a. – II) übtr.: sermones, unzüchtige, Sidon. epist. 3, 13, 11.
prōstĭtūtus, (16) a, um, p.-adj. de prostituo, prostitué : Mart. 9, 5, 7 || subst. f. , prostituée, courtisane, femme publique : Suet. Cal. 36 || [fig.] prostituti sermones Sid. Ep. 3, 13, fin, discours obscènes || -issimus Tert. Apol. 25.