publiciter
pūbliciter, arch. Nbf. v. publice, Pompon. com. 27 Buecheler (bei Non. 519, 10 codd.).
publicitus: et in veteri Placito in Vita Aldrici Episc. Cenoman. pag. 120. tom. 3. Miscell. ejusdem Baluzii.
Publiaument. Pactum inter Carol. comit. et capitul. Carnot. ann. 1306. ex Tabul. ejusd. capit. :
Item se aucuns desdiz homes font injures au justiciers le conte, ou au sergens jurez.... notoirement et Publiaument en la court le conte, etc.