pugnaciter
pugnaciter, contentiously, violently, obstinately
pugnācĭter, adv., v. pugnax fin.
pūgnāciter, Adv. (pugnax), streitbegierig, d.i. hartnäckig, eigensinnig, mit aller Gewalt, de alqa re certare cum alqo pugnaciter, Cic.: alia sublimius alia pugnacius dicere, Quint.: pugnacissime defendere sententiam, Cic.
pugnax ‥ unde pugnaciter, -ius, -issime, adv.
pugnācĭtĕr (16) (pugnax), dʼune manière combative, avec acharnement : Cic. Ac. 2, 65 ; pugnacissime defendere sententiam Cic. Ac. 2, 9, défendre une opinion avec la plus grande âpreté ; pugnacius dicere aliquid Quint. 9, 4, 130, dire qqch. avec plus dʼâpreté combative.
pūgnāciter adv.with sup.
- pugnax, contentiously, violently, obstinately: certare cum aliis: pugnacissime defendere sententiam.