About

Menu

pugnatio

pugnatio [LL] , (act of) fighting, combat; b (transf., in quot. w. obj. gen.). s1319 sic ‥ filii Israhelis ‥ ut, cum civitatem ‥ expungnarent, pacem prius offerrent, qua non admissa, ad pungnationem citanter rite procederent V. Ed. II 241; si ‥ vestra regalia plures expectet auxiliantes, visa adversancium inimicorum manu valida ac ad tempus forciori, est ~o differenda Regim. Princ. 85.  b tria ‥ habet initia virtus: irascibilitatem ‥ concupiscentiam ‥ animositatem in ~onem doli et boni deffentionem Bern. Comm. Aen. 82.

Saved

Recent