punctim

punctim, adv. [pungo],

• with the point (opp. caesim, with the edge): Hispano punctim magis quam caesim assueto petere hostem, Liv. 22, 46; so opp. caesim, Veg. Mil. 1, 12; Pacat. Pan. Th. 36.

pūnctim, Adv. (pungo), stichweise, auf den Stich (Ggstz. caesim), Hispanus punctim magis quam caesim assuetus petere hostem, Liv.: quid interest, caesim moriar an punctim? Sen.: non caesim, sed punctim ferire discebant, Veget. mil.: miles urgere eminus, comminus, gladiis, hastis, punctim, caesim ferire, Pacat. pan.

punctim [CL] 1 with the point of a weapon, with a sharp point; b (fig.). quibusdam pudenda ferreis pectinibus ~im transfiguntur Hon. Spec. Eccl. 998A; itaque lanceis ~im transforant Ib. 1003B; surim ‥ ~im Osb. Glouc. Deriv. 57; cesim et ~im feriendi et jaciendi missilia ‥ docuit J. Sal. Pol. 595C; legitur ‥ imperator milites suos exercuisse in studio cesim vel ~im feriendi mittendique lapides manu vel funda P. Blois Ep. 94. 295A.  b quare ~im et quasi subbula sententiam prosequor fidei et morum inimicam, cum eam cesim Spiritus mucrone capulo tenus transverberare sufficiam? J. Sal. Pol. 474D. 2 point by point, in every detail. ~im, de puynt en puynt (Garl. Unus) Teaching Latin II 167.

pūnctim, (pungo), en pointant, dʼestoc : Liv. 22, 46, 5.

punctim . adv. (pungo.)
刺然。— et caesim aggredi 攻而且刺且砍。

Suggest a Translation
See an image

punctim adv.

• pungo, with the point: petere hostem, L.