About

Menu

punctus

punctus, a, um, Part. and P. a., from pungo.
punctus, ūs (form punctus, i, Isid. Orig. 3, 121), m. [pungo].
  • A pricking, stinging; a prick, sting, puncture: oculis punctu erutis, Plin. 29, 6, 38, § 131; Ap. Met. 7, 18, 17; Scrib. Comp. 206, 208, 209. —
  • II A point: mundi, Plin. 2, 68, 68, § 174; cf. Isid. Orig. 11, 1.

Saved

Recent