punctulum
punctŭlum, i, n. dim. [punctum],
- a slight prick (post-class.), Ap. Met. 6, 21, 15.—
- II A small point: miratur de brevi punctulo tantum incrementum, Ap. Met. 5, 12, 5.
pūnctulum, ī, n. (Demin. v. punctum), der kleine Stich, Apul. met. 6, 21 u.a.
pūnctŭlum, ī, n. (punctum), petite piqûre : Apul. M. 6, 21.