pusillanimitas
pŭsillănĭmĭtas, ātis, f. [pusillanimis],
- faintheartedness, timidity, pusillanimity (post-class.): spiritus, Vulg. Psa. 54, 8: animi, Lact. de Ira Dei, 5.
pusillanimitās, ātis, f. (pusillanimis), die Kleinmütigkeit, Lact. de ira 5, 2. Vulg. psalm. 54, 9. Augustin. serm. 343, 1.
tristitia ‥ quae de indignatione et ~ate deprehensae conscientiae extorquetur
arguere solebat ~atem fratrum, qui graviter ferrent, si qui se nocturnae quietis tempore ‥ suscitarent
sed nunc ~as multorum non curat scire rationes rerum, quas creator condidit in naturis
novi ‥ ~atem ‥ quorumdam episcoporum
increpans desolantium imbecillitatem et perterritorum ~atem
inducitur Agamemnon Achillis ~atem improperans
a cowerdnes , ~as
quando te poterit arripere ~as spiritus, animi tempestas, agonia cordis ‥?
ex fidei defectu et animi ~ate
fiat pulvis ‥ et incorporetur cum lacte ‥ et sumatur contra ~atem et tremorem cordis et hujusmodi passiones
ubi removet ab eo ~atem spiritus et timorem(
cum ‥ ~ate et ignavia animi sui se eis reddiderit in servum
cum ‥ presbiteri sive clerici ‥ ad villam domumque ‥ patrisfamilias venissent, mox, quantum possibilitatis ejus ~as in infantia sua praevaluit, coeperat cum eis de caelestibus loquendo tractare et ‥ interrogare
pŭsillănĭmĭtās, ātis, f. , pusillanimité : Lact. Ira 5, 2.