quaero

Thales originem rerum quaesivit
Thales sought the origin of things multa ex eo saepe quaesivi
I often sought many things from him

quaerō, quaesīvī or quaesiī, quaesītus, 3, a.: to seek, search, look for, 1.380; inquire, ask, demand, 1.370; ask as a gift, 4.647; desire, 7.449; miss, 10.395.

quaero (old orthogr. QVAIRO, Epitaphs of the Scipios, 6; for the original form and etym. quaeso, ĕre, v. quaeso), sīvi or sĭi, sītum, 3, v. a., to seek.

• I Lit.
• • A In gen.: aliquem, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 43 Vahl.); Plaut. Mil. 2, 3, 3 (274): te ipsum quaerebam, Ter. Heaut. 844: escam in sterquilinio, Phaedr. 3, 12 init.—
  • B In partic.
  • • 1 To seek to get or procure, to seek or search for a thing, Ter. Heaut. 447: rem mercaturis faciendis, Cic. Par. 6, 2, 46.—Absol.: contrivi in quaerendo vitam atque aetatem meam, Ter. Ad. 869; 813; Hor. Ep. 1, 7, 57; id. A. P. 170.—
    • • b Transf., to get, procure, obtain, acquire a thing: uxores liberorum quaerendorum causā ducere, Suet. Caes. 52: liberorum quaerundorum causā ei uxor data est, Plaut. Capt. 4, 2, 109 (889); cf.: quaerunt litterae hae sibi liberos, id. Ps. 1, 1, 21 (23).—
    • 2 To seek for something missing, to miss: Siciliam in uberrimā Siciliae parte, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 47: optatos Tyndaridas, Prop. 1, 17, 18: Phoebi comam, Tib. 2, 3, 20: amnes, Stat. Th. 4, 703.—
    • 3 To ask, desire, with ut and subj.: quaeris ut suscipiam cogitationem quidnam istis agendum putem, Cic. Att. 14, 20, 4.—
• II Trop.
• • A In gen., to seek, i. e. to think over, meditate, aim at, plan a thing: dum id quaero, tibi qui filium restituerem, Ter. Heaut. 492: quonam modo maxime ulti sanguinem nostrum pereamus, Sall. C. 33,5: fugam, Cic. Att. 7, 17, 1; id. Mur. 37, 80: sibi remedium ad rem aliquam, id. Clu. 9, 27: de gratiā quid significares, mecum ipse quaerebam, id. Att. 9, 11, A, 1.—With inf.: tristitiae causam si quis cognoscere quaerit, seeks, strives, endeavors, Ov. Tr. 5, 4, 7; id. Am. 1, 8, 51; Hor. C. 3, 4, 39; id. Ep. 1, 1, 2 al.—
  • B In partic.
  • • 1 To look for, seek to gain any thing; to get, acquire, obtain, procure: laudem sibi, Ter. Heaut. 315: salutem alicui malo, id. Ad. 300: negabant ullā aliā in re nisi in naturā quaerendum esse illud summum bonum, Cic. Ac. 1, 5, 19: pudentem exitum suae impudentiae, id. Verr. 2, 1, 1, § 2: invidiam in aliquem, id. Rab. Post. 17, 46. —
    • 2 Of inanim. and abstr. subjects, to demand, need, require, = requirere: quod cujusquam oratoris eloquentiam quaereret, Cic. Verr. 2, 1, 10, § 29: lites ex limitibus judicem quaerant, Varr. R. R. 1, 15, 1: bellum dictatoriam majestatem quaesivisset, Liv. 8, 30: quaerit Boeotia Dircen, Ov. M. 2, 239. —
    • 3 To seek to learn from any one; to ask, inquire, interrogate (cf.: interrogo, percontor).
    • • • α With ab: cum ab iis saepius quaereret, made inquiries, Caes. B. G. 1, 32: quaero abs te nunc, Hortensi, cum, etc., Cic. Verr. 2, 3, 83, § 191: quaesivit a medicis, quemadmodum se haberet, Nep. Dion, 2, 4: a quo cum quaesisset, quo se deduci vellet, id. Epam. 4, 5; cf. Cic. N. D. 1, 22, 60. —
        • β With de: quaerebat paulo ante de me, quid, etc., Cic. Pis. 9, 18: de te ipso quaero, Vatini, utrum, etc., id. Vatin. 4, 10: quaero de te, arbitrerisne, etc., Liv. 4, 40: cura tibi de quo quaerere nulla fuit, Ov. P. 4, 3, 18.—
        • γ With ex: quaesivi ex Phaniā, quam in partem provinciae putaret, etc., Cic. Fam. 3, 6, 1: quaerit ex solo ea, quae, etc., Caes. B. G. 1, 18.—
        • δ With a rel.-clause: ille baro te putabat quaesiturum, unum caelum esset an innumerabilia, Cic. Fam. 9, 26, 3: natura fieret laudabile carmen, an arte, Quaesitum est, Hor. A. P. 409: quaeritur inter medicos, cujus generis aquae sint utilissimae, Plin. 31, 3, 21, § 31.—
    • 4 To desire,
    • • a With inf. (post-Aug.): e monte aliquo in alium transilire quaerens, Plin. 8, 53, 79, § 214: qui mutare sedes quaerebant, Tac. G. 2.—
      • b Transf., of animals, plants, etc., to desire, prefer, seek: salictum et harundinetum ... umidum locum quaerunt, Varr. R. R. 1, 23, 5: glires aridum locum quaerunt, id. ib. 3, 15, 2; Col. 1, praef. § 26: lupinum quaerit maxime sabulosa, Plin. 18, 14, 36, § 134; so of the soil: ager aquosus plus stercoris quaerit, demands, Pall. 1, 6, 15.—
    • 5 To examine or inquire into judicially, to investigate, institute an investigation; with acc. (rare): hunc abduce, vinci, rem quaere, Ter. Ad. 3 (4), 36: non dubitabat Minucius, quin iste (Verres) illo die rem illam quaesiturus non esset, Cic. Verr. 2, 2, 29, § 72. —With de and abl. (class.; cf. Krebs, Antibarb. p. 962 sq.): de pecuniis repetundis, Cic. Verr. 1, 9, 27: de morte alicujus, id. Rosc. Am. 41, 119: de servo in dominum, to question by torture, put to the rack, id. Mil. 22, 59: aliquid per tormenta, Suet. Tib. 58: legibus, to investigate according to the laws, impartially, Plin. Ep. 5, 21, 3. —
    • • b Transf.: si quaeris, si quaerimus (prop., if we, or you, look well into the matter; if we, or you, would know the truth), to say the truth, in fact, to speak honestly: omnino, si quaeris, ludi apparatissimi, Cic. Fam. 7, 1, 2: at sunt morosi, et anxii, et difficiles senes: si quaerimus, etiam avari, id. Sen. 18, 65: si quaeritis, id. de Or. 2, 62, 254; so, too, si verum quaeris, id. Fam. 12, 8, 1: si verum quaeritis, id. de Or. 2, 34, 146: si verum quaerimus, id. Tusc. 2, 23, 55: noli quaerere or quid quaeris? in short, in one word: noli quaerere: ita mihi pulcher hic dies visus est, id. Fam. 4, 4, 3: quid quaeris? biduo factus est mihi familiaris, id. ib. 3, 1, 2.— Hence, quaesītus, a, um, P. a., sought out.
  • A In a good sense, select, special, extraordinary (mostly post-Aug.): epulae quaesitissumae, Sall. ap. Macr. S. 2, 9, 9 (Sall. H. 2, 23, 4 Dietsch); comp.: leges quaesitiores (opp. simplices), Tac. A. 3, 26: quaesitior adulatio, id. ib. 3, 57.—Sup.: quaesitissimi honores, Tac. A. 2, 53.—
  • B In a bad sense (opp. to what is natural), far-fetched, studied, affected, assumed (class.): vitabit etiam quaesita nec ex tempore ficta, sed domo allata, quae plerumque sunt frigida, Cic. Or. 26, 89: ut numerus non quaesitus, sed ipse secutus esse videatur, id. ib. 65, 219: comitas, Tac. A. 6, 50: asperitas, id. ib. 5, 3.—
  • C Subst.: quaesītum, i, n.
  • • 1 A question (poet.): accipe quaesiti causam, Ov. M. 4, 793; id. F. 1, 278; Hor. S. 2, 6, 82.—
    • 2 A question as a rhetorical figure, = πύσμα, Mart. Cap. 5, § 524.

quaero, quaesīvī, quaesītum, ere, I) suchen, aufsuchen, 1) eig.: α) v. leb. Wesen: αα) leb. Wesen: te, Enn. fr.: te ipsum, Ter.: suos, Caes.: suos notos hospitesque, Caes.: Hectora per acies, Ov.: iuvencum per nemora et lucos, Verg.: quaerens per arva piorum invenit Eurydicen, Ov.: quaeritur huic alius (ein Gegner), Verg.: quaeritur (man sucht einen), qui tantae pondera molis sustineat, Ov.: Gutruatus celeriter omnium curā quaesitus, Caes.: quaesitus matri (von der M.) agnus, Verg.: u. so filia matri est quaesita, Ov. – liberos ad necem, Cic. Sest. 54: alqm ad poenam, Eutr. 7, 15. – ββ) Lebl.: cibum (v. Hunde), Varro: portum, Caes.: Indiam, Curt.: terras, Ov.: viam, quā etc., Ov.: locum, in quo etc., Curt.: sibi hospitium, Plaut.: domicilia sibi, Curt.: escam in sterquilino, Phaedr. – β) v. lebl. Subjj.: quod natura cibum quaerit cuiusque animantis, Lucr. 4, 856: per imas quaerit (Ufens) iter valles, sucht sich Bahn (= strömt dahin), Verg. Aen. 7, 802: te decisa suum dextera quaerit, Verg. Aen. 10, 395: mutilatae cauda colubrae... moriens dominae vestigia quaerit, Ov. met. 6, 560. – 2) übtr.: a) suchen, α) = aufzutreiben suchen, sich zu verschaffen-, zu erwerben suchen, zu gewinnen suchen, erstreben od. = etw. sich verschaffen, gewinnen, erringen, αα) leb. Wesen: sibi novum imperatorem, Sall.: alci generum, Plin. ep.: antiquis de moribus alci uxorem, Iuven.: heredem in regnum, Verg.: adversus externos militem, Tac. – liberos, zu zeugen suchen, erzielen, Plaut. u. Suet.: iustissimos viros ad administrandam rem publicam, zu gewinnen suchen, Eutr.: u. so melius visum amicos quam servos quaerere, Sall. – ββ) Lebl.: pecuniam (vom Borger), Nep.: opus (Arbeit), Cic. u. Liv.: alci venenum (jmd. zu vergiften suchen), Cic.: mortem, den T. suchen, Vell.: vitam, das L. zu erhalten suchen, Vell.: remedium sibi ad alqd, Cic.: locum (Gelegenheit) iniuriae, Liv., od. insidiis, Liv. u. Curt.: tempus aut locum pugnae, Sall.: tempus atque occasionem fraudis ac doli, passen auf usw., Caes.: armis gloriam atque divitias, Sall.: gloriam bello, Cic., belli domique, Eutr.: sibi dignitatem, Hirt. b. G.: alci od. sibi honores, Cic. u. Liv.: nobilitatem laboribus atque periculis, Sall.: bello concordiam, Sall. fr.: principatum armis, Vell.: immortalitatem sibi morte, Cic.: iustum amorem omni sibi liberalitate et docilitate, Eutr.: victoria quaeritur sollicitis armis, Ov.: quaesita per hoc dignitas, Sen. ep. 68, 11. – v. Lebl., quid sibi hic vestitus quaerit? was soll das Kleid bedeuten? Ter. eun. 558. – β) suchen = zu bewerkstelligen-, zu bereiten suchen, od. = bewerkstelligen, bereiten, fugam ex Italia, Cic.: itineribus diversis fugam nequiquam, Caes.: alci ignominiam, Liv.: alci salutem malo, Ter.: dedecore potius quam manu salutem lieber sein Heil suchen in usw., Sall.: invidiam in alqm, zu erregen suchen, Cic.: u. so ex habitu invidiam Midiae (dem Midias), Quint.: ultionem, Veranlassung zur Rache suchen, Vell. – γ) nach jmd. od. etw. Verlangen tragen, trachten, etw. verlangen, begehren, erwarten, Caesarem, Hor. carm. 4, 5, 16: pocula aurea, Hor.: solacia, Curt.: novum statum, novam rem publicam, Vell.: non tam mortis quam belli remedium, Curt.: eas se tamen balneas non ex libris patris, sed ex tabulis et ex censu quaerere, Cic. – m. folg. ut u. Konj., quaeris (du verlangst, wünschest), ut suscipiam cogitationem, quidnam istis agendum putem, Cic. ad Att. 14, 20, 4 zw. (Wesenb. quod vis): u. so verb. quaerere et petere, ut etc., Gell. 13, 18 (17), 2. – δ) nach etw. sich umsehen = auf etw. sinnen, denken, consilium, Ter.: omisso veteri consilio novum, Sall.: consilia belli, Hirt. b. G.: aliquid duram in dominam, Prop. – mit folg. indir. Fragesatz, quaerere ipse secum et agitare cum suis coepit, quibusnam rebus in ea provincia maximam uno anno pecuniam facere posset, Cic. Verr. 2, 17: ut quaeramus, quonam modo maxime ulti sanguinem nostrum pereamus, Sall. Cat. 33, 5. – ε) mit folg. Infin., suchen = sich bemühen zu usw., od. = begehren, wünschen zu usw., bibere in somnis, Lucr.: abrumpere lucem, Verg.: mitibus mutare tristia, Hor.: mori, Sen., honeste mori, Iustin.: e monte aliquo in alium transilire, Plin.: mutare sedes, Tac. – b) beratend, besprechend untersuchen, zum Gegenstande der Beratung od. Untersuchung od. Betrachtung machen, profectionis tempus, Caes. b. c. 1, 67, 1: rationem perficiendi (consilii), Caes. b. G. 7, 37, 6: sed quaeramus unamquamque reliquorum sententiam, Cic. Tusc. 5, 48. – m. de u. Abl., Socratem de vita et de moribus solitum esse quaerere, Cic. de rep. 1, 16: iuvabat de aeternitate animarum quaerere (nachzudenken), Sen. ep. 102, 2. – absol., quaero, ich sinne darüber nach, Ter. Andr. 683. – c) zu erfahren od. zu ergründen suchen, wissen wollen, sich erkundigen, Erkundigung einziehen, fragen, forschen, α) übh.: αα) alqm, zB. alqm a ianua, ab ostio, nach jmd. an der Haustür fragen, Cic. de or. 2, 276. – ββ) alqd ab, ex od. de alqo, gew. m. folg. Fragesatz, quaerit ex solo ea, quae in conventu dixerat;... eadem secreto ab aliis quaerit, Caes.: a quo cum quaesivisset, quo duci se vellet, Nep.: quaero abs te teneasne memoriā etc., Cic.: quaero a te, utrum hoc adduxerit caeli temperatura an terrae bonitas? Varro fr.: de te ipso, Vatini, quaero, utrum... an etc., Cic.: ex me quaesieras, nonne putarem etc., Cic.: ex quibus quaererent scirentne etc., Cic. – dum inter se invicem quaerunt, quae sit huius perseverantiae causa, Lact. – quaere, cur? Cic.: quaerant, num quid etc., Cic.: quaesivit, si (ob) incolumis evasisset, Liv.: cum quaereretur, ecqui Campanorum bene meritus de re publica nostra esset, Liv. – nachaug. m. folg. an u. Konj. quaesitum est, an danda esset inquisitio, Plin. ep. 6, 29, 8 (u. so 7, 11, 1; 7, 19, 5 u.a.): quaesito (Abl. absol.), an Caesar venisset, Tac. ann. 2, 9. – cura tibi de quo quaerere nulla fuit, nach dem zu fragen, Ov. ex Pont. 4, 3, 18. – quid quaeris? was fragst du noch? = kurz, mit einem Worte, Cic. u. Hor.: ebenso noli quaerere, Cic. – si quaeris, wenn du weiter (nach dem weiteren Erfolge) fragst, das Weitere wissen willst, genauer auf die Frage eingehst, Cic.: ebenso si quaerimus, si quaeritis? Cic.: u. si verum quaeris, Cic. – Partiz. subst., quaesītum, ī, n., die Frage, Ov. met. 4, 794. Ov. fast. 1, 278. – als Übersetzung von πύσμα (als rhet. Fig.), Aquil. Rom. de fig. sent. § 12. Mart. Cap. 5. § 524. – β) von der wissenschaftl. Frage, an jmd. eine Frage richten, eine Frage aufstellen, -aufwerfen, multa ex eo saepe quaesivi, Cic.: si quis quid quaereret, Cic.: naturā fieret laudabile carmen, an arte, quaesitum est, Hor.: quaeritur inter medicos, cuius generis aquae sint utilissimae, Plin. – d) gerichtl. befragen, mit jmd. od. über etw. ein Verhör anstellen (halten), etw. gerichtl. untersuchen, wegen od. über etw. eine Untersuchung anstellen, rem per tormenta, Suet.: coniurationem, Liv.: de morte alcis, Cic.: absol., coëgit consules circa fora proficisci ibique quaerere et iudicia exercere, Liv. 39, 18, 2. – de servo in dominum, den Sklaven peinlich befragen wegen des H. (über den H.), Cic.: aber de Philota (mit Ph.), Curt.

II) prägn.: a) suchen = durch Arbeit, Verdienst zu erwerben suchen, erwerben, verdienen, tam facile victum, Ter.: victum vulgo (v. einer Buhldirne), Ter.: u. so victum sibi obscoenissimum, Lact.: victum sibi aegre quaesisse eumque sordide invenisse comparandis mulis et vehiculis, quae etc., Gell. 15, 4, 3: argentum, Hor.: pecuniam, Plaut.: nummos aratro et manu, Cic.: rem honeste mercaturis faciendis, Cic.: fruges boum labore quaesitae, Curt.: iam diu nihil quaesivisse, Cic.: ea, quae voce quaesierat, Quint.: miser homo est, qui ipsus sibi quod edit quaerit et id aegre invenit, Plaut.: ego quaero quod edim, his (= hi) quaerunt quod cacent, Pompon. com. fr.: alius quantum aleā quaesierit tantum bibit, Plin. – absol., conserva, quaere, parce, Ter.: laborans, quaerens, parcens, Ter.: nec minor est virtus quam quaerere, parta tueri, Ov.: contrivi in quaerendo vitam, Ter.: denique sit finis quaerendi, Hor.: quis hunc non putet confiteri sibi quaesito opus esse? er müsse etwas verdienen, Cic. – Partiz. subst., quaesītum, ī, n. u. Plur. quaesīta, ōrum, n., das Erworbene, quaesiti tenax, et qui quaesita reservent, Ov. met. 7, 657: asper et attentus quaesitis, Hor. sat. 2, 6, 82: bes. erworbene (gesammelte) Schätze, ante quaesita, Hor. sat. 1, 1, 38. – b) etw. vergebens suchen, sich vergebens nach etw. umse hen, etw. vermissen, Siciliam in Sicilia, Cic.: saepe Persas et Indos et imbellem Asiam, Liv.: optatos Tyndaridas, Prop.: occasionem omissam od. praetermissam, Liv.: quaerit Boeotia Dircen, Ov.: amnes quaerunt armenta, Stat.: soleo non numquam quaerere M. Regulum, nolo enim dicere desiderare, Plin. ep. 6, 2, 1: hic ego virtutem vestram quaero, sapientiam desidero, veterem consuetudinem requiro, Cornif. rhet. 4, 49. – c) etw. verlangen, erfordern; nötig machen (v. Lebl.), sic alia, quae umidum locum quaerunt, Varro r. r. 1, 23, 4: quia (alter collis) magnā parte editus et praeceps pauca munimenta quaerebat, Sall. Iug. 98, 3: ne limites ex litibus iudicem quaerant, Varro r. r. 1, 15 in.: nego ego quicquam a testibus dictum, quod cuiusquam oratoris eloquentiam quaereret, Cic. II. Verr. 1, 29: quod bellum repens aut dictatoriam maiestatem aut Quinctium rectorem quaesisset, Liv. 4, 14, 2.

quærō, (5) quæsīvī ou sĭi, sītum, ĕre, tr., ¶ 1 chercher : te ipsum quærebam Ter. Haut. 844, je te cherchais précisément, cf. Cic. Sest. 82 ; sua signa quærere Cæs. G. 2, 21, 6, chercher ses enseignes [= son manipule] ; cibum Cic. Nat. 2, 123, chercher sa nourriture || [poét.] te decisa suum dextera quærit Virg. En. 10, 395, ta main droite coupée te cherche toi, son maître, cf. Ov. M. 6, 560 ¶ 2 chercher à retrouver, chercher en vain : Cic. Verr. 2, 3, 47 || réclamer [en parl. des choses] : quæ humidum locum quærunt Varro R. 1, 23, 4, les plantes qui réclament un terrain humide, cf. Cic. Verr. 2, 1, 29 ; Sall. J. 98, 3 ; Liv. 4, 14, 2 ¶ 3 chercher à obtenir, se procurer : sibi remedium ad rem aliquam Cic. Clu. 29, se procurer un moyen de remédier à qqch. ; armis gloriam Sall. J. 87, 2, acquérir la gloire au moyen des armes, cf. Sall. J. 85, 30 ; liberos Suet. Cæs. 52, chercher à avoir des enfants ; rem mercaturis faciendis Cic. Par. 46, chercher la fortune en faisant du commerce ; ne et vetera et externa quæram Cic. Tusc. 1, 33, pour ne pas chercher des exemples à la fois anciens et étrangers || chercher à effectuer, préparer : invidiam in aliquem Cic. Rab. Post. 46, susciter la haine contre qqn ; fugam Cic. Phil. 5, 45, chercher les moyens de fuir || chercher = faire dépendre de, penser trouver dans : defensionem facinoris a naturæ jure aliquo Cic. Leg. 1, 40, chercher dans quelque droit naturel la justification dʼun crime ; in natura summum bonum Cic. Ac. 1, 19, chercher le souverain bien dans la nature, cf. Cic. Att. 5, 20, 4 ; ex epistula crimen in aliquem Cic. Sulla 67, chercher dans une lettre un grief contre qqn || [avec ut subj.] chercher à obtenir que, désirer que : Cic. Att. 14, 20 || [avec inf.] Hor. O. 3, 4, 39 ; Ep. 1, 1, 2 ; Col. Rust. 1, 8, 13 ; Sen. Ep. 109, 8 ; 118, 6 ; Tac. G. 2 ¶ 4 rechercher, mettre en question, se proposer comme objet de discussion, dʼexamen : rationem perficiendi Cæs. G. 7, 37, 6, rechercher les moyens dʼexécution ; oratorem hoc loco quærimus Cic. Br. 65, cʼest de lʼorateur que nous nous occupons ici, cf. Cic. Off. 1, 14 || pars, quæ est quærendi et disserendi Cic. Fin. 1, 22, la partie de la philosophie qui a pour objet la recherche et le raisonnement (la dialectique) ; de aliqua re quærere Cic. Rep. 1, 16, étudier une question, faire porter son examen sur qqch. || versari in re difficili ac multum quæsita Cic. Leg. 3, 33, sʼoccuper dʼune question difficile et bien débattue ¶ 5 chercher à savoir, demander, ex, ab, de aliquo demander qqch. à qqn : aliquid ex solo Cæs. G. 1, 18, 2, demander qqch. à qqn, seul à seul, cf. Cæs. G. 1, 32, 2 ; 1, 50, 4 ; 6, 35, 7, etc. ; quærit ex iis, quot quisque nautas habuerit Cic. Verr. 2, 5, 102, il leur demande combien ils avaient de matelots chacun ; [avec ab ] Cæs. G. 1, 18, 2 ; 1, 32, 3 ; 2, 4, 1 ; Cic. Verr. 2, 3, 191 ; Nat. 1, 60 ; [avec de ] Cic. Pis. 18 ; Vat. 10 ; quærere num subj. Cic. Vat. 15 ; Q. 2, 2, 1, demander si... ; utrum... an Cic. Tusc. 4, 9, si... ou si ; quæro, servarisne... Cic. Vat. 15, je demande si tu as conservé... || sur quærere si, v. Gaffiot, 1908a , p. 47 || quærere an Plin. , Tac. demander si ; [abl. n. du part.] quæsito an Cæsar venisset Tac. Ann. 2, 9 = cum quæsitum esset, après quʼon eut demandé, si César était venu || [expr.] si quæris, si quærimus, si quæritis ou si verum quæris, etc., si tu veux le savoir = pour tout dire, pour dire la vérité, cf. Cic. CM 65 ; Fam. 7, 1, 2 ; de Or. 2, 254 ; 2, 146 ; Tusc. 2, 55, etc. ; de même noli quærere, quid quæris Cic. Fam. 4, 4, 3 ; 3, 1, 2 ¶ 6 chercher à savoir en justice, faire une enquête, instruire, informer : rem Cic. Verr. 2, 2, 72 ; Cæc. 97, informer une affaire, ou de re Cic. Verr. 2, pr. 27 ; Amer. 119 || [abs^t ] Cic. Amer. 85 ; Liv. 39, 18, 2 || [en part.] de servo in dominum Cic. Mil. 59, mettre un esclave à la question touchant son maître, cf. Cic. Part. 118.

quaero , is, sivi vel sii, situm, rere. 3.
找尋。審理。聽訟。稽訪犯。訪問。詢査。得。稽。辯。— sermonem 找談機。— rem tormentis vel per tormenta 以刑訊供。— eloquentiam oratoris 望口才人之文。— urbes 搶數城。— victum 營生謀貪。求貪。— in eum invidiam 打人恨彼。— rem mercaturis faciendis 以買賣糊口。Quaeritur inter medicos 醫家辯論此理。

Suggest a Translation
See an image

quaerō sīvī, sītus, ere

• QVAES-, to seek, look for: quaerenti (deae) defuit orbis, O.: te ipsum quaerebam, was looking for, T.: suos notos, Cs.: ab ostio quaerens Ennium, asking for: cum praetor quaereretur: quem quaeritis, adsum, V.: liberi ad necem quaerebantur: escam in sterquilinio, Ph.: per imas Quaerit iter vallīs (Ufens), V.: cauda colubrae . . . moriens dominae vestigia quaerit, O.—To seek to obtain, look for, strive for, seek: sibi alium imperatorem, S.: in regnum quaeritur heres, V.: milites ducem quaerentes:in eum invidia quaesita est, i. e. prejudice is excited: ad ornatum ludorum aurum: regia potestas hac lege quaeritur: ne quaeratur latebra periurio: voce pericula, provoke, O.: defensorem suae salutis eum.—With inf, to seek, strive, endeavor, ask: ne quaere doceri Quam poenam, etc., V.: Antequam . . . speciosa quaero Pascere tigrīs, i. e. let me rather, H.: classibus advehebantur, qui mutare sedes quaerebant, Ta.—To strive to gain, earn, win by effort, acquire: Conserva, quaere, parce, T.: Quaerit ac timet uti, H.: victum volgo, T.: confiteri sibi quaesito opus esse, that he must earn something.—To feel the want of, miss, lack: Siciliam in uberrimā Siciliae parte: ne ille saepe Persas et Indos quaesisset, L.: quaerit Boeotia Dircen, O.— To ask, desire, require, demand, need, call for: quid sibi hic vestitus quaerit?i. e. what do you mean by?T.: collis pauca munimenta quaerebat, S.: qui tumultus dictatoriam maiestatem quaesisset, made necessary, L.: nego esse quicquam, quod cuiusquam oratoris eloquentiam quaereret: quaeris ut suscipiam cogitationem, quidnam istis agendum putem.—Fig., to seek mentally, think over, meditate, aim at, plan, devise, find: consilium, T.: quonam modo maxime ulti sanguinem nostrum pereamus, S.: remedium: rationes eas, quae ex coniecturā pendent.—To seek to learn, make inquiry, ask, inquire, interrogate: item alio die Quaerebam, T.: quaerendo cognoveram: vide, quaere, circumspice!: quaesiturus, unum caelum esset an innumerabilia: Naturā fieret laudabile carmen, an arte, Quaesitum est, has been made a question, H.: cum ab iis saepius quaereret, made inquiries, Cs.: quaero abs te nunc, Hortensi, cum, etc.: quaesivit a medicis, quem a modum se haberet, N.: quaero de te, num, etc.: Cura tibi de quo quaerere nulla fuit, O.: in dominos quaeri de servis iniquom est, i. e. to examine under torture: quaerit ex solo ea, quae, etc., Cs.: habes, quod ex me quaesisti.—To examine, inquire into, make inquiry, investigate: coëgit consules circa fora proficisci ibique quaerere, L.: hunc abduce, vinci, quaere rem, T.: scrutatus sum quae potui et quaesivi omnia: rem illam: quorum de naturā Caesar cum quaereret, sic reperiebat, Cs.—Esp., of judicial investigation: de pecuniis repetundis: dum de patris morte quaereretur: ut veteribus legibus, tantum modo extra ordinem, quaereretur, the investigation should be made.—In parenthet. clauses, to inquire, consider: omnino, si quaeris, ludi apparatissimi: noli quaerere: ita mihi pulcher hic dies visus est, in short: si verum quaeritis, to speak the truth: si verum quaerimus.