quaesere

quaesere [CL] 1 to ask, request (that, in quot w. ut & subj.). ~o ut liceat mihi te de rhetoricae rationis praeceptis parumper interrogare Alcuin Rhet. 1. 2 (1st pers. parenthetically) I ask you, please: a (w. request or exhortation); b (w. qu.); c (w. acc. of person addressed). a animadverte, ~o, perplexam metricae artis subtilitatem Aldh. PR 136; corrige, quaeso, tuos mores et verba vel actus Alcuin SS Ebor 1003; dilige dulce bonum; dilige, queso, Deum L. Durh. Dial. IV 260; et cedula [i. e. sedula] mente, ~umus, cogitent executores nostri Test. Hen. V 91.  b cui, ~o, thesaurizavi? forsitan michi W. Malm. GR II 202; quidnam, rogitans ~o, orthodoxae fidei sacramento commodi affert ‥? Ib. V 214; set quanti vel quantus esse potest olle tumor contra figulum, ~umus, et fictorem aut factorem suum? Gir. SD 128; quis, ~o, post antiquos patres ecclesiam Dei ita in hoc tempore mutantem tam sane predicando tantum erexit ‥? Canon. G. Sempr. f. 34v.  c W. Malm. Wulfst. III 20 (v. quantuluscumque 2b); dic, ~o te, si tanta mihi tenenda est diligentia stabilitas in loco ‥? Ad. Scot OP 498.