quaestio
quaestio, a questioning, examination, inquiry, investigation
to hold an examination by floggings and tortures
the standing court for crimes of extortion
- I In gen. (Plautin.): cave, fuas mi in quaestione, lest you suffer yourself to be to seek, lest I have to look after you, Plaut. Pers. 1, 1, 52 (52): tibi ne in quaestione essemus, id. Capt. 2, 2, 3 (253); id. Ps. 2, 2, 68 (661).—
- II In partic., an inquiry, investigation, a questioning, question, subject of inquiry: quaestio est appetitio cognitionis, quaestionisque finis inventio, Cic. Ac. 2 (Luc.), 8, 26; 2, 36, 115: quae veri simillima (sententia sit), magna quaestio est, id. Tusc. 1, 11, 23; id. Fin. 2, 11, 34: rem in disceptationem quaestionemque vocare, to investigate, id. de Or. 3, 32, 129: res in quaestione versatur, is under investigation, id. Clu. 58, 159: de moribus ultima fiet quaestio, Juv. 3, 141: res in quaestionem venit, comes under investigation, Quint. 5, 14, 16: modo aliquam quaestionem poëticam ei proponeret, Nep. Att. 20, 2; cf. Cic. Att. 7, 19 fin.; Sen. Ben. 5, 8, 6; id. Ep. 48, 1; Suet. Tib. 56: quaestionem instituere, to institute an investigation, Quint. 7, 1, 6: quaestionem solvere, Sen. Ep. 48, 11; Quint. 5, 10, 26.—
- 2 A public judicial investigation, examination by torture, a criminal inquiry, inquisition; the crime is usu. constr. with de: cum praetor quaestionem inter sicarios exercuisset, instituted a trial for assassination, Cic. Fin. 2, 16, 54: verberibus ac tormentis quaestionem habuit pecuniae publicae, id. Phil. 11, 2, 5: quaestionem mortis paternae de servis paternis habere, id. Rosc. Am. 28, 78: quaestionem fugitare, id. ib. 28, 78: servos in quaestionem polliceri, id. ib. 28, 77: quaestionem ferre in aliquem, to appoint, institute, make a motion for, id. de Or. 1, 53, 227: habere ex aliquo, Liv. 33, 28: facere alicui, against any one, Dig. 34, 3, 20: quaestionem de furto constituere, Cic. Clu. 64, 181: quaestionem instituere de morte alicujus, id. ib. 64, 181: quaestionem de morte viri habere, id. ib. 65, 182; 63, 176: quaestionem habere de servis in caput filii, id. ib. 63, 176: ad quaestionem abripi, to examination by torture, id. ib. 33, 89: alicui servum in quaestionem ferre, id. ib. 64, 181: postulare servum in quaestionem, id. ib. 64, 181: quaestiones severius exercere, Liv. 9, 34: quaestioni praeesse, to conduct a trial as judge, Cic. Rosc. Am. 4, 11: quaestiones perpetuae, the inquisitions concerning certain crimes (repetundarum, majestatis, de falso, de sicariis, de injuriis, etc.), conducted annually, after 605 A. U. C., by a standing commission, and presided over by the praetor, Cic. Brut. 27, 106: judex quaestionis, the director of the criminal court under the presidency of the praetor, id. Clu. 54, 148; 33, 89; id. Brut. 76, 264: quaestiones extraordinariae, trials out of the common course, held under a special commission, Liv. 39, 14; so, quaestio nova, Cic. Mil. 5, 13: A QVAESTIONIBVS, an attendant in examinations, a torturer, inquisitor, Inscr. Grut. 545, 6; 560, 1. —
- B Transf.
- 1 The court, the judges: dimittere eo tempore quaestionem, Cic. Verr. 2, 2, 30, § 74: totam quaestionem a severitate ad clementiam transtulit, Val. Max. 8, 1, 6.—
- 2 The subject of investigation, the matter, case, question: perdifficilis et perobscura quaestio est de naturā deorum, Cic. N. D. 1, 1, 1: dividere totam de dis immortalibus quaestionem in partis quattuor, id. ib. 2, 1, 3: quaestio proposita, Quint. 9, 2, 39.—
- b In partic., in rhet.
- α The rhetorical subject of debate: quaestionum duo sunt genera: alterum infinitum, alterum definitum. Definitum est, quod ὑπόθεσιν Graeci, nos causam: infinitum, quod θέσιν illi appellant, nos propositum possumus nominare, Cic. Top. 21, 79. —
- β The main point in a disputed matter, the issue in a cause: quaestio est quae ex conflictione causarum gignitur controversia, hoc modo: Non jure fecisti: jure feci. Causarum autem haec est conflictio, in quā constitutio constat; ex eā igitur nascitur controversia, quam quaestionem dicimus, hoc modo: jurene fecerit, Cic. Inv. 1, 13, 18; cf. id. ib. 1, 6, 8.—
- γ A question, a disputed point, quaestio est, it is doubtful, may be disputed: sapientia efficit sapientis sola per se: beatos efficiat necne sola per se quaestio est, Cic. Top. 15, 60; id. Tusc. 4, 13, 29; id. Inv. 2, 20, 60: quaestio est, an, etc., Quint. 7, 3, 22; cf.: nulla quaestio est, Aug. Retract. 1, 19, 6; cf. also: in quaestione est, Plin. 11, 17, 18, § 57; 10, 22, 27, § 52: quaestionis est immensae, id. 7, 28, 29, § 101; 28, 2, 3, § 10.
II) bildl.: A) die Befragung, Vernehmung, captivorum, Caes. b. G. 6, 32, 2. – B) die Erforschung, Untersuchung, wissenschaftliche Frage, 1) als Handlung: quae (sententia) veri simillima, magna quaestio est, fragt sich sehr, ist eine große Frage, Cic.: exsistit hoc loco quaedam quaestio subdifficilis, num etc., Cic.: hic suboritur quaestio valde difficilis, Boëth.: nascitur, oritur, exoritur quaestio, Quint.: tota fere quaestio tractata videtur, scheint fast abgetan zu sein, Cic.: u. so profligata iam haec et paene ad exitum adducta quaestio est, Cic.: in quaestionem vocare, untersuchen, Cic. – 2) meton., als Untersuchungsgegenstand, a) übh., der Gegenstand, die Materie, das Thema, de natura deorum, Cic.: Academica, in den akademischen Untersuchungen, Cic.: poëtica, Nep.: quaestionem sustinere posse, dem Stoffe gewachsen sein, Cic. – b) insbes., als rhet. t. t.: α) die strittige rednerische Materie, Cic. de inv. 1, 8 u.a. – β) der Hauptpunkt einer strittigen Materie, Cic. de inv. 1, 18. – C) eine öffentliche, gerichtliche, zuw. mit der Folter verbundene Untersuchung, das peinliche Verhör, dah. deutsch zuw. auch Folterung (s. Osenbrüggen Cic. Rosc. Am. 76 u. Einleitung zu Cic. Mil. S. 13. A. 25), 1) eig.: sic primus quaestionis dies consumptus, Tac.: cum postero die ad quaestionem retraheretur, Tac.: hae quaestiones in senatu habitae, Cic.: quod aestivum tempus instantis belli, non quaestionis esse arbitrabatur, dem bevorstehenden Kr., nicht einer Unters. gehöre, Caes.: quaestionem de bonis direptis decernere, Caes.: tormentis quaestionem habere pecuniae publicae, Cic.: quaestionem habere de viri morte, Cic.: qu. habere de servis in filium, Cic.: quaestionem habere ex servis, Liv.: quaestiones habere in alqm, Sall.: quaestionem inter sicarios exercere, U. wegen Meuchelmordes anstellen, Cic.: quaestionem ponere in alqm, Liv.: qu. ferre in alqm, Cic.: servos in quaestionem dare od. ferre, Cic.: abripi ad od. in quaestionem, Cic.: in quaestionem postulare, Cic.: quaestione novā alligari, in eine neue U. verfallen, Cic.: quaestionem facere alci, Liv.: quaestionem dimittere, einstellen, Cic.: quaestioni praeesse, Cic. – quaestiones perpetuae, stehende Untersuchungen, stehende Kriminalgerichte = unter dem beständigen Vorsitze des jedesmaligen Prätors geführte Untersuchungen über gewisse Kriminalverbrechen (s. Osenbrüggen Einleit. zu Cic. Mil. S. 34 ff.), seit 149 v. Chr. statt der Volksgerichte eingesetzt, Cic. Brut. 106. – iudex quaestionis, der die Kriminaluntersuchungen unter der Aufsicht des Prätors leitende Oberrichter, Cic. Brut. 264; Clu. 89 u. 148. – 2) meton.: a) die Untersuchungsakte, fictam quaestionem conscribere, Cic. Clu. 185. – b) das Gericht, Richterpersonal, die Richter, Val. Max. 8, 1. absol. 6.
querebatur ‥ et non inveniebatur ~onibus assiduis(
concedentes eisdem ‥ potestatem ‥ [et ] super omnibus et singulis ~onibus, debatis, peticionibus, vendicacionibus, et accionibus
nullus ~onem pro negociis aliis in ecclesiis parochialibus admittat
pro omni alio onere, exactione, ~one, demanda ‥ que de ‥ annuo redditu ‥ requiri poterunt
~io, examinatio
horrebat cibos, exosa erat mensa. trahebatur ad refeccionem quasi ad ~onem
quod ~ones fierent absque mutilacione(v.
captus est quidam explorator ‥ et cum vidisset se ~onibus addictum, promisit, si daretur ei penam evadere, totam machinacionem Scotorum revelare
nulla ‥ evidencia seu probacione super hoc producta, ~onibus sibi illatis, tandem ‥ morti est adjudicatus
totam ejus artis vim in civilibus versari ~onibus
nec quicquam in eadem operis agatur servilis, negotia quoque secularia ~onesque publice in eadem deponantur die
contra hunc vir domini Wlstanus ~onem instituit, de villis ecclesie sue quas ‥ ab Aldredo pervasas nec umquam redditas
questio civilis vel que de crimine manat
~o est constitutio, in qua causae disceptatio constat, hoc modo: ‘non jure fecisti,’ ‘jure feci’: ratio est, qua utitur reus, quare jure fecisset ‥
Ranulfus per justiciarios quesitus si quid aliud dicere velit ‥ nec fuit intentio curie per ~onem ei inde factam quod ad aliquam responsionem ‥ resilire possit
gravior de observatione Paschae ‥ controversia nata est. ‥ merito movit haec ~o sensus et corda multorum
mota ‥ ~one de Pascha vel tonsura ‥ dispositum est ut ‥ synodus fieri et haec ~o terminari deberet
rursus ~o de investituris ecclesiarum, rursus bella, rursus lites agitari, neutris partibus loco cedentibus
Augustinus ‥ xvjc libro De Civitate Dei ‥ de monstruosis hominum generibus ‥ ~onem movet
gravem movens adversus regem ~onem et calumpniam, eo quod ‥ ardua negotia regni perperam tractaverat
~ones de temporalibus et decimis erroneas et falsas esse dico
ut ait Tullius libro primo de Tusculanis ~onibus
quod si alicui in ~onem venerit quante sanctitatis ‥ fuerit, legat epistolam Leonis pape ‥ in qua vocat eum sanctissimum
solus hanc gratiam meruerit, quod numquam ejus incorruptio vel in ~onem venerit
nisi quia audio te hoc ponere in ~onem, putarem me hoc peccatum una sola compunctione delere
nimis erat Latinis difficile eorum episcopos ad consulendum de hac re colligere, nec erat necesse, unde non dubitabant hoc in ~onem adducere
Dardanus ‥ multas ~ones arripiens per mentis astutiam
qui fiunt allegoricae [v. l. alligorice, l. allegoricam ] vel tipicam [v. l. typicam ] ~onem
hac responsione ‥ non est interrogationis nodus patenter solutus, sed veluti panucula ~onis involuta
exentesion [l. exegeseon ], expositio quaessionum
sophismatum, ~onum
in ~one prima quesitum est ‘salubris’ penultima correpta an producta dici debeat
haec ~o non difficile solvitur
assiduis ad discipulos lectionibus ruminandisque et absolvendis ~onum difficultatibus
copia perplexarum de fide aliisque misteriis ~onum
hec me sollicitat magis anxia quaestio: ‘Quare / flos nullus viridis, sit tamen herba virens? ’
magistris et bacallariis ‥ theologie facultatis in universitate de pluribus ~onibus respondit
cum scholaribus in grammaticalibus et logicalibus ‥ et cum baccalaureis in ~onibus philosophicis
~one ‥ proposita, quae pars ejus tenenda sit, que reprobanda, prima contemplatione dijudicat
de ipso potest esse ~o utrum plus dilexerit Dominum
Paulus profundissimas ~ones, cur concluserit Deus omnia in incredulitate et cur subintraverit delictum ‥ omnes brevi compendio enodavit
de igne ‥ ~o est ubinam vera species ignis reperiri queat
prima ~o ‥ est ~o an est; secunda ‥ est ~o quid est
ut legitur xxxij ~one
incipiunt ~ones supra primum methaphisice
scripsit ‥ librum cujus titulus est, ‘de ~onibus suis ordinariis’
participantium quoque causarum partim in socna, id est in ~one sua, rex habet, partim concedit aliis(
(in fiht velinsocna est quod ab ipsis qui in domo sunt contubernales agitur; hoc etiam ‥wita enendabitur patrifamilias, si ~onem habeat querentem vel quesitam
- 1. (Plaut.) het zoeken; ➤ in quaestione esse gezocht worden;
- 2. vraag, ondervraging; ➤ rem quaestione captivorum explorare;
- 3. (wetenschappelijk) onderzoek; ➤ res in disceptationem quaestionemque vocatur;
- 4. onderwerp v. debat, thema, stof [de natura deorum]; ➤ quaestionem sustinere posse berekend zijn voor de stof;
- 5. (retor.) (a) omstreden kwestie, twistpunt; (b) hoofdpunt v.e. geschil;
- 6. gerechtelijk onderzoek, verhoor (wegens: gen.; de) [pecuniae publicae; rerum capitalium wegens halsmisdrijven; de morte alcis; inter sicarios wegens sluipmoord]; ➤ quaestionem habere de of ex alqo iem. aan een gerechtelijk onderzoek onderwerpen; quaestione novā alligari bij een nieuw onderzoek betrokken raken; quaestionem dimittere schorsen, opschorten, staken;
- 7. (verhoor gepaard gaand met) foltering; ➤ servos in quaestionem dare, ferre; quaestiones deferre bekentenissen als resultaat v. foltering (Cic.);
- 8. gerechtshof; ➤ quaestioni praeesse of praepositum esse voorzitten; quaestiones perpetuae vaste rechtbanken (voor bepaalde vergrijpen), sinds de lex Calpurnia repetundarum (149 v. Chr.) onder voorzitterschap v.e. pretor of een iudex quaestionis; ttv. Cicero waren er acht: ambitūs, falsi, maiestatis, peculatūs, repetundarum, inter sicarios, veneficii, de vi; iudex quaestionis voornaamste rechter die een gerechtelijk onderzoek onder toezicht v.d. pretor leidt;
- 9. akte van onderzoek, protocol; ➤ quaestionem conscribere.
找。問。詢査。以刑察亊。公審堂。辯。究。Erant quaestiones vel de caede vel de vi 時審殺罪與搶罪已有凡例。
Suggest a Translation
See an image
Quæstionem habere cum aliquoille dicitur, qui cum eo de re quapiam contendit. Epistola Edwardi III. Angl. Regis ad Carolum IV. Imper. ann. 1349. apud Ludewig. tom. 5. Reliq. MSS. pag. 460 :
Cum idem Rex pro juribus imperii sui, contra dominum Philippum de Valesio, nostrum adversarium, habuerit Quæstionem, vel induxerit inde bellum.Mallem
Questionem. Vide Questio 2.
Question, eodem significatu. Libert. villæ de
Peyrusseann. 1368. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 705. art. 10 :
Nul ne sera mis en Question, ne ne sera accordée sentence criminelle, ne donnée audit lieu, sans le faire savoir ausdis conssous ; lesquielx, ou l'un d'eux, seront presens esdictes Questions à accorder les sentences et les donner.Quod tamen de accusati interrogatione, imo et de cruciatu intelligi potest, ut mox in Quæstio 3. Sed litem aperte significat in Reg. Corb. 13. sign.
Habacucad ann. 1511. fol. 88. v° :
Sur quoy lesdites partyes estoient en voye de procès et Questions l'un à l'encontre de l'autre ;.... finablement pour eviter lesdits procès et Questions, etc.
Concessimus eisdem consulibus,... quod nullus criminosus, et pro quocumque crimine delatus existat, possit seu debeat quæstionari, quamvis meruerit subici Quæstioni, nisi ipsis prius vocatis et præsentibus, si interesse voluerint in Quæstione prædicta, cum ad ipsos, ut asserunt, pertineat judicium hujusmodi delatorum.Quibus vero interdum tormentis id agebatur, describunt Literæ remiss. ann. 1381. ex
Fu trouvé... Jehanne du Pont... coupable dudit fait ;... après ce qu'elle ot une fois esté mise en la gehyne en la coustepointe seulement,... confessa ledit larrecin... Lequel Guillaume... non sachant aucunes gehynes, estre defendues en aucune maniere, fist ladite Jehannete lier les mains ce devant derriere, lui fist atacher une corde aus mains, un mortier aus piez, et oultre lui fist mettre deux oefs chaux dessouz les aiselles liez d'une toaille, et sa robe avaler jusques au droit des aiselles, et lier un foet noé entour sa teste ; et en tel estat la fist tirer à une polie, aussi comme demi pié de hault ou plus ; et pour ce que riens ne volt confesser desditz cas, assez tost après ledit Guillaume la fist mettre en la coustepointe, et pour lui faire paour, fist apporter du feu et fist semblant de lui mettre soubz les piez, mais point n'y fust mis.Vide in Quæstionare.
- QVAES-, a questioning, examination, inquiry, investigation: exploratā re quaestione captivorum, Cs.: rem in disceptationem quaestionemque vocare, to investigate: res in quaestione versatur, is under investigation: de moribus ultima fiet quaestio, Iu.—A judicial investigation, examination by torture, criminal inquiry, inquisition: cum praetor quaestionem inter sicarios exercuisset, conducted a trial for assassination: mortis paternae de servis paternis quaestionem habere: quaestionemin eum ferre, demand his prosecution: placuit quaestionem ex his haberi, L.: instituta de morte: ad quaestionem abripi, to the torture: illum in quaestionem postulavit: quaestiones severius exercere, L.: quaestioni praeesse, to sit as judge: tabellae quaestionis, records of testimony at an examination: quaestiones perpetuae, standing commissions of criminal investigation: iudex quaestionis (i. e. quaesitor): quaestiones extraordinariae, investigations by special commission, L.: dimittere eo tempore quaestionem, i. e. the court.—A question, subject of investigation, matter, case, cause, dispute, difficulty, inquiry: quae (sententia) viri simillima, magna quaestio est: perdifficilis de naturā deorum: de moribus ultima fiet Quaestio, Iu.: beatos efficiat (sapientia) necne quaestio est, may be disputed.—The record of a judicial inquiry, minutes of evidence: hanc fictam quaestionem conscripisse.
-
…multorum civium neces, tibi vexatio direptioque sociorum impunita fuit ac libera ; tu non solum ad neglegendas leges et quaestiones verum etiam ad evertendas perfringendasque valuisti. superiora illa, quamquam ferenda non fuerunt, tamen ut potui tuli ;…
Cicero, in Catilinam
-
…datum est. quo tempore illum a quaestione ad nullum aliud rei publicae munus abduci licebat, eo tempore ad quaestionem ipse abreptus est. at quam quaestionem voltus enim vestri, iudices, me invitant ut quae reticenda putaram libeat…
Cicero, pro Cluentio
-
…quadam exercitatione in dialecticis summaque eloquentia rem in summum discrimen adduxit, propterea quod pugnare non destitit in omni hac quaestione, quae de bonis et malis appelletur, non esse rerum Stoicis cum Peripateticis controversiam, sed nominum. mihi…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…egestate et in insidiis versatur, cui ne quaerendi quidem de morte patris potestas permittitur, an ab eis qui quaestionem fugitant, bona possident, in caede atque ex caede vivunt. omnia, iudices, in hac causa sunt…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…divinatione de fato, quibus de quaestionibus tu quidem strictim nostri autem multa solent dicere, sed ab hac ea quaestione quae nunc in manibus est separantur ; quare si videtur noli agere confuse, ut hoc explicemus, hac disputatione…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…quaestione ad nullum aliud rei publicae munus abduci licebat, eo tempore ad quaestionem ipse abreptus est. at quam quaestionem voltus enim vestri, iudices, me invitant ut quae reticenda putaram libeat iam libere dicere. quid illa tandem…
Cicero, pro Cluentio
-
…rebus ornati. tormentis omnibus vehementissimis quaeritur. cum essent animi servorum et spe et metu temptati ut aliquid in quaestione dicerent, tamen, ut arbitror, auctoritate advocatorum adducti in veritate manserunt neque se quicquam scire dixerunt. quaestio…
Cicero, pro Cluentio
-
…quem tu, cum hunc brevi tempore accusaturus esses, Romam deducere, dare potestatem indicandi, incolumem denique servare quaestioni, servare his iudicibus, servare huic tempori debuisti. nam Stratonem quidem, iudices, in crucem esse actum…
Cicero, pro Cluentio
-
…evanuisse et exaruisse amnes aut in alium cursum contortos et deflexos videmus. sed ut vis acciderit, magna enim quaestio est, modo maneat id quod negari non potest, nisi omnem historiam perverterimus, multis saeclis verax fuisse id…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…hominibus nullo adhibito non dicam viro, ne colonum forte adfuisse dicatis, sed bono viro, in fili caput quaestionem habere conata es an hoc dicitis mihi enim venit in mentem quid dici possit, tametsi adhuc non esse hoc…
Cicero, pro Cluentio
The Latin term for a court of inquiry, either extraordinaria, an extraordinary commission appointed by the Senate or people for special criminal cases, or perpetua, an ordinary criminal court for certain defined offences. The first court of this kind was held B.C. 149 to try a case of extortion.
In course of time, by the laws of Gaius Gracchus and of Sulla , the number of these tribunals was increased. In Cicero's time there were eight ordinary courts to try cases of extortion, high treason (maiestas), embezzlement (peculatus), unlawful canvassing for an office (ambitus), violence (vis), assassination, poisoning, and forgery. Every quaestio had a president (see quaesitor), either one of the praetors chosen by lot, or when the number of these was not sufficient, a iudex quaestionis, in addition to a certain number of sworn judges. See iudex.
It was open to any one except to women, infants, and those who were infames, to begin a criminal prosecution, even if he himself had not been the party injured. There was no public prosecutor; but the State, by means of pecuniary rewards and conferring of dignities, encouraged the prosecution of criminals. If, however, the accused party was found innocent, it was open to him to prosecute his accuser for chicanery. (See calumnia.) The case was begun by the postulatio, a request, with a statement of the crime and name of the accused, for permission to prosecute, made to the praetor at an open sitting in the market-place. If several persons offered themselves as accusers, the choice was made by divinatio (q. v.). But besides the principal accuser, others were allowed, who signed the indictment, and were therefore called subscriptores. When permission had been obtained, there followed the nominis delatio, the handing in of the indictment; the receptio and inscriptio, the reception and entry of the same in the official list by the praetor; the interrogatio, the examination (also by the praetor) of the accused, who was now reus (q. v.). Unless he pleaded guilty or clearly proved his innocence, the diei dictio, or date of hearing the case, was fixed at the earliest in ten days, in special cases not till 100 days later. It was the duty of the complainant to collect in the meantime the necessary evidence and witnesses, and for this purpose he received an official authorization. At the sitting of the court, which was held publicly by the sworn judges (cognitio), after the judges and parties had been cited, the accuser delivered his accusation in a continuous speech, the subscriptores followed him, then the accused and his patroni. The duration of these speeches (actiones) was at first unlimited, but afterwards, to correct the abuse of this privilege, a water-clock was introduced, which limited the time of each speaker; the time allowed for the defence was about a third greater than that for the accusation. Then followed the proof (probatio) of the case. For this documents, circumstantial evidence, and declarations of witnesses were used. Next, unless the case was adjourned for the production of further proof (ampliatio), or for a new trial on the third day (comperendinatio), the votes of the judges on the question of guilt or innocence were taken. The voting was usually in secret. The judges received from the president wooden tablets covered with wax, on the one side inscribed with a C (condemno, “I condemn”), on the other with an A (absolvo, “I acquit”). They erased one of these letters and threw the tablets into an urn. In cases where they were unable to decide respecting the guilt or innocence of the accused, they could signify the same by writing on the tablet the letters N. L. (non liquet).
The result of the voting was then formally proclaimed by the president; and if a fine was inflicted, the amount (litis aestimatio) was then decided by the president and the sworn judges. A man once acquitted could not be retried for the same offence unless his acquittal had been procured by collusion (see praevaricatio) of the accuser. There was no way of altering the verdict of the sworn judges, and the punishment was exacted immediately after the sentence had been given. If it was one of degradation (infamia) or exile (interdictio aquae et ignis; see exsilium), the man so punished could be reinstated in the rights he had forfeited (restitutio in integrum). This was done by a decree of the people; in later times, by the emperor's pardon. These courts of sworn judges lasted till the beginning of the third century A.D.