quandolibet
quandō-lĭbet, adv.,
- at some time or other, in due time (eccl. Lat.): necesse est, ut mortem recipiat quandolibet, Lact. Opif. Dei, 4, 7.
quandō-libet, Adv., irgend einmal, es sei, wann es wolle, zu seiner Zeit, Lact de opif. dei 4, 7.
apud nos ‥ sacerdoti nulla copulatur conjugio, quoniam ~et eam dimittere licet
ne ‥ fratrem R. ‥ sine nostra speciali licencia ~et admittatis
quandōlĭbĕt, adv., qq. jour : Lact. Opif. 4, 7.