About
Menu

quantitativus

quantitativus [ML < CL quantitas + -ivus] , that pertains or relates to quantity, that possesses quantity, quantitative:: a (in log. context); b (in mus. context). a integrale ‥ quasi totum quilibet est spiritus. pars vero quasi tocius cujuslibet pars est spiritus; partes revera quasi tocius integralis sunt ipse virtutes, non autem ~e [v. l. quantitati ve] sed potenciales, ut intelligendi potencia, memorandive, cetereque consimiles E. Thrip. SS XI 7; tertio tolle dimensiones ~as et restat nuda substantia, et hec est ultima abstractio et pertinet ad metaphysicum Kilwardby OS 206; de celestibus orbibus ‥ contingit loqui ‥ secundo modo ratione ~e nature, sc. quantum ad eorum magnitudinem Bacon VII 64; quod nunc perscrutandum est non de partibus ~is, sed de partibus quidditativis, ex quibus constituitur definicio exprimens substanciam rei Duns Metaph. VII 2. 10 p. 216a; cum materie sit duplex subsistencia, sc. substancialis et ~a, sicut per subsistenciam ~am eat individuum de genere quantitatis (Baconthorpe Sent.) GLA III 318n. 692; quia corpus Christi est quantum in eucharistia, quia quantitas corporis Christi est in eucharistia; et tamen non habet modum ~um Ockham Quodl. 780; quomodo componeretur aliquid ex partibus ~is, nisi causaretur ex illis que actualiter componunt Wycl. Ente Praed. 190; Augustinus ‥ dicit Deum non esse triplicem, quia tunc persone adderent ad magnitudinem tocius, et plura constituerent in una unitate sicut est in partibus ~is et qualitativis nullarum creaturarum Id. Trin. 76.  b ‘mensura est habitudo ~a longitudinem et brevitatem cujuslibet cantus mensurabilis manifestans’ (Franco) Hauboys 182 (= Tunst. 254b).

Saved

Recent