racemor
răcēmor, āri, v. dep. a. [racemus],
- to glean; trop., to treat of in a supplementary manner, Varr. R. R. 3, 9, 1.
racēmor, ātus sum, ārī (racemus) = κοκκολογῶ, Nachlese halten im Weinberge, Augustin. ad Simplician. 1. qu. 2, 20 extr. Dosith. 60, 20 K. – ➳ Varro r.r. 3, 9, 1 hat Keil ratiocinari.
răcēmor, ātus sum, ārī (racemus), tr., grappiller : Aug. Simpl. 1, 2, 20 || [fig.] glaner sur les traces dʼun auteur : Varro R. 3, 9.