rapum
rāpum, i, n. [akin to Gr. ῥάφη, ῥαφάνη] (collat. form rāpa, ae, f., Col. 11, 3, 16; Scrib. Comp. 176; 177),
- a turnip, rape: Brassica rapa, Linn.; Varr. R. R. 1, 59, 4; Col. 2, 10, 22 sq.; Plin. 18, 13, 33, § 125; flung at one as an insult, Suet. Vesp. 4.—
- II A knob or lump formed by the roots of a tree: magnarum arborum truncos cum rapo suo transtulit, Sen. Ep. 86, 17; cf. id. ib. 86, 18.
rāpum, ī, n. (ῥάπυς), I) die Rübe (Brassica rapa, L.), Scriptt. r.r. u.a.: raporum semen, Liv. – andere (seltenere) Form rapa, ae, f., b. Colum. 11, 3, 16. Scrib. Larg. 176 sq. Aur. Vict. vir. ill. 33, 7. Ampel. 18, 8. – II) der Wurzelknollen, arboris, Sen. ep. 86, 16 u. 18.
ij m. pro falso dicto de ~o
quod habeat coram ‥ rege ‥ corpus Mossei Judei de quo quedam Cristiana Matillis ‥ queritur de ~o
Marina filia Everwini appellat Rogerum de Baris de ~o, quod ipse eam prostravit et virginitatem suam ei abstulit
Gunoka Cunteles appellavit Elyam Alkestair’ de ~o et ipsa non venit
Dionisia filia Elie de Nateby appellavit in comitatu Henricum filium Henrici de ~o
quod sacerdotes ‥ defamati super crimine fornicacionis non sint indictati de ~a coram justiciariis regis, sicut latrones
cum omnibus libertatibus ‥ exceptis ‥ murdro et ~o
cum multro ‥ et latrone et aqua et rato [v. l. rapo ]
rāpum, (14) ī, n. (ῥάπυς), ¶ 1 rave, navet : Cato Agr. 6 ; Varro R. 1, 59, 4 ; Plin. 18, 125 ¶ 2 racine tuberculeuse : Sen. Ep. 86, 17.
- 1. raap;
- 2. (Sen.) wortelknol.
Statuimus, quod jurati non possint, nec debeant æstimare blada, arma, Rapa, scandolas domorum, lectos.... dummodo ille, cujus pignus est, velit ipsi jurato aliud bonum pignus dare ad æstimandum.An Gladius, Gall.