rarefacio
rārē-făcĭo (written also separately rārē făcĭo), fēci, factum, 3, v. a. [rarus],
- to make thin or rare, to rarefy (Lucret.): rarefieri, Lucr. 1, 648: rarefacta, id. 2, 1139; 3, 442: rareque facit, id. 6, 233; 870.
rārēfacio, fēcī, factum, ere (rarus u. facio), dünn-, locker machen, verdünnen, auflockern, terram, Lucr. 6, 870: ne (lingua) traducta ab aliquo qui in se esset succo rarefaceret, Theod. Prisc. 4. fol. 316 (b), 60: in der Tmesis, Lucr. 6, 233. – so auch rārēfīo, factus sum, fierī, die Dichte verlieren, locker werden, sich voneinander geben, Lucr. 1, 648 u.a.
rārēfăcĭō, (14) fēcī, factum, ĕre (rarus, facio), tr., raréfier : Lucr. 6, 233 || au pass. rarefio, factus : Lucr. 1, 648 ; 2, 1139.