recenter
rĕcenter, adv., v. recens fin.
recenter, Adv. (recens), neuerdings, ganz frisch, eben erst, rec. capti turdi, Pallad. I, 26, 2: rec. lecta poma, Pallad. 5, 4, 3: quam recentissime stercorato solo, Plin. 18, 192: res recentissime gestae, Iustin. 30, 4, 8.
‘recens feci’ dicimus, non ~er, utentes nomine pro adverbio
fidei testis est hesternus abbas Scollandus qui tunc aderat cum haec ~er facta celebrarentur
nec pudeat te sic in hoc studere ‥ quasi nunc id ~issime incipias
recens ‥ unde ~er, ~ius, ~issime, adv.
[carta ] videtur esse ~er facta
numquam me voluistis dimittere inconsultum, sed vestrum subsidium et dulciloquium cum sanissimo concilio vestro michi benigniter impartiri vetencius, vero Londoniis [? l. impartiri. recencius vero Londoniis ], cum de equo fueram destitutus etc.
filius Johannis ‥ cecidit in quodam fossato et submersit se per infortunium. ‥ pater ejus ~er quesivit eum
de ictu ‥ obiit. et dicta Aubre ~er levavit huttesium
quidam R. ‥ post mortem ‥ J. ~er intravit tenementa illa et per annos et dies seisinam suam inde continuavit
rĕcentĕr (recens), nouvellement, récemment : Pall. 1, 26, 2 || -tissime Plin. 18, 192.