recurso
recurso, to return persistently, keep recurring
recursō, 1, intens. n.: to rush back; come back, recur to the mind, 4.3; return, 1.662.
rĕcurso, āre, v. freq. n. [recurro], to run or hasten back; to come back, return (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: quid ego huc recursem? * Plaut. Most. 3, 1, 34 (565): (corpora) dissiliunt longe, longeque recursant, * Lucr. 2, 106.—
- II Trop.: urit atrox Juno et sub noctem cura recursat, Verg. A. 1, 662: curae, id. ib. 12, 802: multa viri virtus animo . . . recursat, recurs again to her mind, id. ib. 4, 3: animo vetera omina, Tac. H. 2, 78: in animos illa audacia, Eum. Pan. Const. 18.
recurso, āre (Intens. v. recurro), zurücklaufen, -eilen, zurückkehren, I) eig., Plaut. u. Lucr. – II) übtr.: cura recursat, Verg. – virtus animo recursat, tritt wieder vor ihren Geist, Verg.: ebenso recursant animo vetera omina, Tac.
rĕcursō, (13) āre, intr., courir en arrière, sʼéloigner rapidement : Lucr. 2, 106 || courir de nouveau : Pl. Most. 581 || [fig.] revenir souvent : Virg. En. 1, 662 ; Tac. H. 2, 78.
recursō —, —, āre, freq.
- recurro, to return persistently, keep recurring: sub noctem cura recursat, V.: animo vetera omina, Ta.