recurvo
recurvo, to bend backward, turn back
rĕ-curvo, no perf., ātum, 1, v. a.,
- to bend or curve backwards, to turn back (not ante-Aug.): equi colla, Ov. H. 4, 79: radicem, Col. 5, 10, 13: palmam, Gell. 3, 6, 2: in caput aquas, Ov. Am. 1, 8, 6: gladios in vulnera, Stat. Th. 3, 583. — In part. perf.: mucrone intus recurvato, Cels. 7, 7, 4: os magis in exteriora, id. 8, 1 fin.: undae (Maeandri), winding, serpentine, Ov. M. 2, 246.
recurvo, (āvī), ātum, āre (recurvus), zurück-, rückwärts krümmen, zurückbeugen, colla equi, Ov.: palma (Hand) sursum nititur recurvaturque, Gell.: brachium recurvatur, Cels.: radix duritiā humi recurvatur, Colum.: venae quasi recurvantur, Cels.: paululum mucrone (hamuli) intus recurvato, Cels. – poet., aquas in caput, zurückfließen lassen, Ov.: undae recurvatae, geschlängelte, Ov.
rĕcurvō, (14) ātum, āre, tr., recourber : Col. Rust. 5, 10, 13 ; Ov. H. 4, 79 ; Gell. 3, 6, 2.
recurvō —, ātus, āre
- recurvus, to bend backward, turn back: equi colla, O.: recurvatae undae, winding, O.