redhibitorius
rĕdhĭbĭtōrĭus, a, um, adj. [redhibeo], in jurid. Lat.,
- of or relating to taking back a thing sold: actio, Dig. 21, 1, 54: judicium, ib. 21, 1, 18: exceptio, ib. 21, 1, 48.
redhibitōrius, a, um (redhibeo), die Rückgabe u. Rücknahme beim Verkaufe betreffend, actio, die Wandelungsklage, ICt.: iudicium, ICt.
siquidem in rebus donatis nec quanto minoris, nec redibitoria locum habet, sed omnem actionem excepto spontanee liberalitatis elidit
si in fraudem juris vendat rem parvam, et hominem majoris precii dicat accedere, nulla est accessio edicto, sicut nomine accessionis non tenetur redibitoria
accio enim quanto minoris et redibitoria et multe alie sunt personales, nec tamen perpetue
rĕdhĭbĭtōrĭus, a, um, rédhibitoire : Dig. 21, 1, 4.