redhibitio
rĕdhĭbĭtĭo (rĕthĭb-), ōnis, f. [redhibeo],
- a taking back, a giving or receiving back a damaged article sold, Dig. 21, 1, 21 sq.; 44, 2, 25: esse in causā redhibitionis, Gell. 4, 2, 10; Quint. 8, 3, 14: quoniam retroacta venditio esset redhibitioni similis, Dig. 43, 3, 19.
redhibitio (rethibitio), ōnis, f. (redhibeo), die Rückgabe oder Rücknahme einer verkauften mangelhaften Sache, ICt.: mancipii, Quint. 8, 3, 14: in causa redhibitionis, Gell. 4, 2, 10.
in injuriam ‥ tuam fieri videtur, si inter tot tua bona unum hoc tacitis majoribus cum gratiarum redibitione [vv. ll. reddibitione, redditione ] velut singulare predicetur
satis enim ad benefitiorum redibitionem vobis teneor
cum in redibitionem sancte crucis nulla posset ethnicus supplicatione deflecti
et quandoque dubitabile fuit utrum venirent in causam ~onis
totum ‥ cor ejus vendicandum ad gratie ~onem
reddibitiones, retributiones
rĕdhĭbĭtĭō, ōnis, f. (redhibeo), rédhibition [t. de droit] : Dig. 21, 1, 21.