redemptrix
rĕdemptrix, īcis, f. [redemptor, II.],
- she that redeems, a redemptress, Prud. στεφ. 10, 77, 3; Coripp. Laud. Just. 4, 297; Am. bros. de Caïn et Abel, 2, 4, 13; id. de Vid. 6, 36.
redēmptrīx, trīcis, f. (Femin. zu redemptor), die Erlöserin, Prud. perist. 10, 774. Ambros. de Cain et Abel 2, 4. § 13; de vid. 6. § 36: persona, Coripp. laud. Iust. 4, 297.
missale sacramentum ‥ pontifex sollemnizat mundique redemtricem [v. l. redemptricem ] pro se et pro humani generis populo hostiam immolat
indigne conficiendo aut percipiendo ‥ gloriam victricis et ~icis hostie ‥
merito jam sponsa redemptoris sui quodammodo facta ~ix ad desideratos eum jure quodam vendicabit amplexus
rĕdēmptrīx, īcis, f. (redemptor), celle qui rachète : Prud. Perist. 10, 774 || [fig.] Ambr. Vid. 6, 36.