redemptor
redemptor, a contractor, undertaker, purveyor, farmer
rĕdemptor, ōris, m. [redimo].
- In all periods of the lang., one who undertakes a thing by way of contract; a contractor, undertaker, purveyor, farmer (syn. conductor); absol.: redemptor qui columnam illam de Cottā et de Torquato conduxerat faciendam, Cic. Div. 2, 21, 47; so Cato R. R. 107 in lemm.; Cic. Inv. 2, 31, 96: redemptori tuo dimidium pecuniae curavi, id. Q. Fr. 2, 4, 2; Liv. 34, 9 fin.; Hor. C. 3, 1, 35; id. Ep. 2, 2, 72 et saep.— With gen.: tutelae Capitolii, Plin. 35, 3, 4, § 14: pontis, one who farmed the tolls of a bridge, Dig. 19, 2, 60 fin.: vectigalium, ib. 50, 5, 8 et saep.; cf. Fest. p. 270 Müll., and Becker, Antiq. 2, 1, p. 270 and 3, 2, p. 217.—
- II In jurid. Lat.: redemptor litis.
- a One who releases a debtor from a demand, by paying his creditor, Dig. 17, 1, 6 fin.—
- b One who, for a consideration, undertakes the risk of a suit (freq.), Dig. 1, 16, 9; Cod. Just. 2, 14 fin.—
- III In eccl. Lat., the Redeemer (of the world from sin), Aug. Serm. 130, 2; Hier. Ep. 66, 8 fin.; Vulg. Job, 19, 25; id. Act. 7, 35 et saep.
redēmptor, ōris, m. (redimo), I) der Erkaufer, a) als publiz. t. t., der Übernehmer einer Pachtung usw. gegen Zahlung, der Unternehmer, Lieferant, Pachter, Cic. u.a.: frumenti, Liv.: tutelae Capitolii, Plin.: cloacarum, der die Reinigung der K. in Pacht genommen hat, Plin. – vectigalium, Pachter, ICt.: u. so pontis (des Brückenzolls), ICt. – b) als jurist. t. t., der Übernehmer eines Prozesses und seiner Gefahr gegen eine Summe, der Aufkäufer von Prozessen, litis, causarum, ICt.: calumniarum, spät. ICt. – II) der Loskäufer aus der Gefangenschaft, Sen. de ben. 2, 21, 1: dah. der Erlöser, v. Christus, Prud. cath. 10, 157. Augustin. serm. 130, 2 u.a. Eccl.
in servos vendimur et ancillas et obsides in tabernis absque ~ore jacemus
concinnatorem vel ~orem litium esse non licet
ideo constitutio imperialis ab officio postulandi removet litium ~ores
cum Lacedaemoniis lex esset, ut hostias nisi ad sacrificium quoddam ~or praebuisset, capitale esset, hostias is qui redemerat, cum sacrificii dies instaret, in urbem ex agro coepit agere, cum subito magnis commotus tempestatibus fluvius Eurotas ‥ magnus et vehemens factus est ‥
Monarchum mundi, Rectorem poli, ~orem [gl.: liberatorem ] soli [v. l. seculi vel soli, gl.: terre ] archangelo pronuntiante
profecto ‥ habet protectorem humani generis Redemtorem Dominum nostrum Jesum Christum(
commendant et suas et omnium animas in manus ‥ ~oris
qua die ~or mundi resurrexit a mortuis
tibi, ~or vite mee et susceptor anime mee, Domine Deus meus, gloria, laus, honor, et imperium ‥
in contumeliam ~oris nostri
rĕdēmptŏr, (12) ōris, m. (redimo), ¶ 1 entrepreneur de travaux publics, de fournitures ; celui qui prend à ferme [des recettes publiques], adjudicataire, soumissionnaire Cic. Div. 2, 47 ; Phil. 9, 16 || tutelæ Capitolii Plin. 35, 14, soumissionnaire de (pour) lʼentretien du Capitole ¶ 2 [droit] litis, causarum, qui se charge dʼun procès moyennant rétribution, avoué : Dig. 17, 1, 6 ; etc. ¶ 3 celui qui rachète (de la servitude) ; Sen. Ben. 2, 21, 1 ¶ 4 (Ecclés.) le Rédempteur : Aug. Serm. 130, 2.
- 1. opkoper, leverancier [frumenti];
- 2. pachter;
- 3. (postklass.) iem. die een ander uit gevangenschap vrijkoopt;
- 4. (eccl.) de Verlosser.
redēmptor ōris, m
- red-+EM-, a contractor, undertaker, purveyor, farmer: qui columnam conduxerat faciendam: redemptoribus vetitis frumentum parare, L.: frequens Caementa demittit redemptor, H.
REDEMPTOR
REDEMPTOR[LOCATIO; MANCEPS; PUBLICANUS. ]
Redemptor
(ἐργολάβος). A contractor; like our own term, of general application for one who undertakes to perform any description of work, such as the building or repairing of a house, etc., for a stipulated amount (Cic. Div. ii. 21; Pliny H. N. xxxvi. 55).