refluere

refluere [CL] 1 to flow back (from a position), recede, (of sea) to ebb. b to flow back (into a previously occupied position); c (fig.). d (transf.) to come back, return. navem appulsam estus oceani ~ens ‥ destituit W. Malm. GP III 100; est rupis quedam marina ‥ cujus cum ex uno latere equor influit ex altero ~it Gir. TH II 3 p. 78; s1247 mare ‥ contra suum morem consuetum non ascendit vel ~it per duos dies M. Par. Min. III 20; 14‥ memorandum ista domus modo abbuttat super le Sandhill ubi aliquando fuit aqua de Tyne fluens et ~ens DCDurh. Misc. Ch. 6607d. b ‘[mare] occulto meatu in suos ~ere fontes, et solito per suos amnes gressu recurrere’ Bede NR 40 p. 226 (= Plin. HN II cvi 224); mare fluit, et recedit ut ~at Alcuin Exeg. 682C; quare in quibusdam provinciis mare effluat et ~at et in quibusdam non Quaest. Salern. N 58; ut illuc flumina ~ant, unde fluunt P. Blois Opusc. 895B. c vagas has et vanas, fluxas et fluidas, fluentes et ~entes cogitationes H. Bos. Thom. III 13 p. 216. d ~as, gecerrende GlS 212; cum ‥ natura ‥ ad Deum recurrit, et vitio quod prevaricata contraxit ad carnem ~it H. Reading (I) Dial. V 1196C. 2 to flow again, (in quot. of wound) to bleed. ligans sibimet refluentia vulnera Alcuin SS Ebor 795.

Menu

Word wheel

refluere

Saved

Recent